Αν χαμηλά ακουμπήσεις το κεφάλι
τους χτύπους θ’ ακούσεις της καρδιάς της γης
τα βήματα σου νιώθει και καρδιοχτυπά
τα βήματα σου νιώθει
και λυσσομανά στα στήθη της ο πόθος…
βαρύτητα
Πριν από 14 ώρες
Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2009
Αν χαμηλά ακουμπήσεις το κεφάλι...
Ζωγράφισε με κιμωλία στον τοίχο ο Ήχος Πλάγιος. Μόνος... ενώ το παλιό εκκρεμές στον τοίχο έδειχνε : 23:56
Ανιχνεύσεις: Σε μια αγκαλιά ζαχαρωτά…
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
8 Λόγια σαν τα χρόνια...:
Ακουμπω κι εγω το κεφαλι..
Πρόσεξε μονάχα να ακούσεις καλά τα όσα θα πει η γη…
Αν κάθε φορά σου λέω πόσο όμορφα είναι αυτά που γράφεις θα γίνω μάλλον κουραστική...
Ευχαριστώ για το link...Να'σαι καλά!
...την ακούμε πραγματικά; Ακούμε ό,τι έχει να μας πει ή ακούμε ότι έμεις θέλουμε να ακούσουμε;
την καλημέρα μου
το κεφάλι χαμηλά αν ακουμπήσεις...
και αν αγγίξεις μια χούφτα από χώμα...
την ζωή θα νιώσεις να ξεπηδά...
μέσα από χωμάτινες μυστικές μήτρες...
..................................
εκεί σε μια γωνιά του παραδείσου...
που λέγεται ελληνική γη...
όμορφο το ποίημα σου Γιάννη!
Διάβασα και άλλα, μια και έλειπα διακοπές...
Μου άρεσε πολύ και το ποίημα σου με τον τίτλο"είναι το σπίτι άδειο"
Καληνύχτα!
Να μην το λες selena μου.
Το θαυμαστό δεν είναι τα λόγια μα οι ψυχές όταν εκείνες αισθάνονται…
Και τα δύο Λόγια μου είναι απαραίτητο να τα ακούμε…
Και τα δύο.
Αν το ένα ακούσουμε ή το άλλο τότε το χάσαμε το παιγνίδι….
Βάσω μου σ’ ευχαριστώ πολύ να είσαι πάντα καλά…
Ανάρτηση Σχολίου