Από το Blogger.

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

Νυχτερινά τρένα

Κάθε που νυχτώνει
ένα τρένο ξεκινά από τον αντικρινό σταθμό.

Το βραχνό του τραγούδι
απλώνεται πάνω στις ράγες
τρέχει στο ίχνος του αγέρα που περνώντας αφήνει  
μπερδεύεται με τους ήχους των πόλεων που ξεχνά
ως το επόμενο του ταξίδι.

Κι έχει πάντοτε
ταξιδιώτες μελαγχολικούς
πίσω απ’ τα κλειστά του παράθυρα
που ναυαγούν τις κουρασμένες τους σκέψεις
στο λίκνισμά του.


"Κύμα" Περιοδικό Λόγου και Τέχνης. Τέυχος 1

Read more...

Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2016

Οι σκοπιές των στρατιωτών

Τα σιωπηλά πρόσωπα των αγίων
μοιάζουν με τις βροχερές σκοπιές των στρατιωτών
πίσω απ’ το συρματόπλεγμα.
 
Προσευχή κάθε πρωί και μετάνοια
με κάθε σκέψη
σε κάθε τηλεφώνημα
πάνω από μια φωτογραφία.
 
Κι αναβλίζουν αγίασμα οι παλιές μνήμες
τα πρόσωπα που πίσω μας περιμένουν
τυλιγμένα το παλιό
ξένο πια, πρόσωπο μας.
 
 
"Κύμα" Περιοδικό Λόγου και Τέχνης. Τέυχος 1

Read more...

Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2016

Συννεφιασμένα μάτια

Θα 'χουμε πάντα συννεφιασμένα μάτια
Όλοι οι καταραμένοι
Παρα τις προσευχές
Παρα τις έξοχα, κάποτε, μοιρασμένες στα χαρτιά λέξεις
Παρα τις προσπάθειες ν' ανασάνουμε βαθιά.

Ο δικός μας ουρανός
Θα 'ναι πάντα ο πιο συννεφιασμένος.

Read more...

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2016

Σταθμοί



Μονάχα οι σταθμοί απομένουν
έπειτα από τόσα ταξίδια
τόσα ακυρωμένα εισιτήρια
τόσες αποσκευές χαμένες.
Κι εκείνοι με τη σειρά τους
γέρνουν λυπημένοι
σαν σε τελευταίο αποχαιρετισμό.

Read more...

Δευτέρα, 16 Μαΐου 2016

Στρατιώτης ποιητής

Έλιωσαν τα ρούχα μου με τα χρόνια

στρατιώτης ποιητής σ’ έναν κόσμο που σαπίζει.

Διαβάζω για τους Μάρτηδες
που σκέπασαν γαρύφαλλα τις πληγές τους
ακούω τους Απρίλιδες καθώς σκάβουν
λαγούμια στο χώμα που πατώ.

Κι όλο πληθαίνουν οι κλαγγές
κι όλο οι πληγές βαθαίνουν
κι αναρωτιέμαι
πως γίνεται κάποτε να ξεχνάς
και να συνεχίζεις;

Read more...

Σάββατο, 14 Μαΐου 2016

Παιδικό βλέμμα


Καθώς νυχτώνει
βγαίνουν οι ποιητές στους δρόμους
μια μικρή μελαγχολική στρατιά
γράφουν λέξεις στους τοίχους
λίγοι τις διαβάζουν
λιγότεροι τις καταλαβαίνουν
κι είναι αυτοί
που ψηλά ανεβάζουν τ’ αστέρια
κι όλα τα παιδικά μάτια θα στρέφονται εκεί
λίγο φως να δεχθούν.

Όταν οι μέρες νιώθουμε πως έχουν τελειώσει
ένα φως από μακριά πάντα μας οδηγεί
κι ένα παιδικό βλέμμα
την αλήθεια μας φανερώνει.

Read more...

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016

Γιορτινή ατμόσφαιρα

Είχε πέσει η νύχτα 
κι όλα τα δωμάτια ντύθηκαν τα γιορτινά τους

μόνο το πλυσταριό που παίζαμε σαν ήμαστε παιδιά

 και κρύψαμε τα πρώτα μας φιλιά
- ρημαγμένο στο βάθος της αυλής -
απέμεινε σιωπηλό
όπως οι πιο μεγάλοι έρωτες.


Read more...

Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2015

Χριστούγεννα

Κ’ ίσως, αύριο, κατά βάθος, ανάμεσα στους εναγκαλισμούς, τα χαρούμενα τραγούδια, τις ελπιδοφόρες ευχές, μια λύπη ελάχιστη θα δυναστεύει την ψυχή μας, γιατί, ένα πλοίο γεμάτο δε στείλαμε σ’ ένα ταξίδι δίχως επιστροφή, φορτωμένο με τις κακές μας συνήθειες, τις ψεύτικες στιγμές μας, την αναπηρία μας να κοιτάξουμε μ’ άλλα μάτια τον κόσμο.

Κ’ είναι Χριστούγεννα πια, και παρόλο που τα πλοία ολοένα φορτώνουν και φεύγουν, μένουν δεμένα τα δικά μας, και θα μένουν για πάντα…

Read more...

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2015

Η εποχή της σιωπής

Τώρα που ναυάγησαν κ’ οι σιωπές
μόνο το χιόνι περιφέρεται στους έρημους διαδρόμους…

Read more...

Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2015

Η σχισμή στα χείλη

Η σχισμή στα χείλη
προδίδει το παλιό μου όνομα
φανερώνει τις μνήμες
κι έναν λυγμό
απεγνωσμένο
σα μήνυμα ναυαγισμένου
αφήνει…

Read more...

Σάββατο, 25 Ιουλίου 2015

Τυχαίες λέξεις

Τυχαίες λέξεις καθορίζουν τη ζωή μας.

Μια απροσδόκητη “καλημέρα”
ένα ανείπωτο “αντίο”.

Οι ξεχασμένες μας
παιδικές προσευχές.

Κι απόψε, που δε θυμούμαι τ’ όνομά μου
ανοίγουν σα μικρά καταφύγια την αγκαλιά τους
και με κρύβουν.

Read more...

Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015

Είναι μικρά τα σπίτια μας

Είναι μικρά τα σπίτια μας
στα παράθυρα τους ζουν οι αναμνήσεις

αγώνες κι όνειρα, διαδηλώσεις
τραύματα που ξανάνοιξαν

δε μάθαμε ποτέ τη σιωπή
μήτε στα όμορφα ξεκούραστα απογεύματα…

Read more...

Τετάρτη, 22 Απριλίου 2015

Προορισμοί

Δεν ακούω πια τις λέξεις
σέρνουν πίσω τους βαριές αλυσίδες
σαρώνοντας όσα έγραψαν
κι όσα κάποτε είπαν.

Για τούτο δε θυμόμαστε τίποτε πια
για τούτο χάσαμε
έναν έναν τους προορισμούς μας
για τούτο λιγόστεψε το ανάστημα του ονόματος
και οι φωνές μας.

Read more...

Τετάρτη, 1 Απριλίου 2015

Tα παιδικά μας ρούχα

Κόπασε πια η βροχή
έφθειρε τα δάπεδα, τα παράθυρα
τις ντουλάπες με τα παιδικά μας ρούχα

πως ν’ αντέξουν κι εκείνα
τόσα μαζεμένα δάκρυα.

Read more...

Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015

Παλιές κρυψώνες

Σαν ήμουνα παιδί
κρυβόμουν στη ντουλάπα του παλιού μας σπιτιού
φοβόμουν το δράκο των παλιών παραμυθιών
- φανερώθηκε κάποτε στο παράθυρο μου
Αλλάξαμε σπίτι κάποτε
χάθηκαν οι παλιές κρυψώνες
τα παιδικά μυστικά.

Μονάχα η ανάγκη απέμεινε
μη ρωτήσεις πια.

Από τότε, ξυπνώ πάντοτε ενδιάμεσα
κάθε που κοιμάμαι…


Read more...

Κυριακή, 8 Μαρτίου 2015

Καθημερινά

Καθημερινά στο λεωφορείο οι ίδιες συζητήσεις
εγώ παρείσακτος
ξοδεύω κάτι από εμένα για να συμμετέχω
και το εισιτήριο με έκπτωση
λόγω στολής
μα εκείνη
με ξεσκίζει ανελέητα
δίχως έκπτωση καμία.

Read more...

Σάββατο, 29 Μαρτίου 2014

Ύπνος βαθύς

Λυγίζουν μέσα μας οι νύχτες
καταπίνουν τα μικρά μεγάλα μας θέλω
παίζουν για λίγο με το περαστικό φως των αυτοκινήτων
κι αφήνονται σ’ έναν ύπνο βαθύ.

Ανοίγουν τότε οι σελίδες των παλιών ημερολογίων
βγαίνουν οι μορφές οι παιδικές μας
μας κοιτάζουν στα μάτια.
Δεν βρίσκουν τίποτε να πούνε.
Ο πιο σκληρός θάνατος είναι εκείνος της σιωπής.
Και σιωπούν.

Μια σιωπή βαθιά
που βαλσαμώνει κάθε μας κίνηση επόμενη.

Read more...

Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013

Υγρό σώμα

Έμαθα να γέρνω στο υγρό σου σώμα
προσφέροντας σε τούτη την ηδονή την ψυχή μου
αμαρτωλός και άγιος
μύστης και ληστής
για πάντα θα πετώ
στους πιο βαθυγάλανους ουρανούς σου...

Read more...

Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2013

Είναι κάποιες μέρες που σαν λυπημένες καλημέρες αργοσβήνουν πάνω σε φύλλα κιτρινισμένα από τον ήλιο ή μουσκεμένα από μια βροχή περαστική.


Κι ένα αντίο μικρό πιάνει τρυφερά το χερούλι της πόρτας και την κλείνει…

Read more...

Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2013

Ανάγκη για συγχώρεση

Είναι αυτά
τα πεσμένα στους αστραγάλους καλτσάκια
και η τσάντα στην άκρη του τραπεζιού
που λένε πως δεν μεγάλωσες
πως ποτέ δε θα μεγαλώσεις
πως πάντοτε
πριν το ξημέρωμα
ο ήλιος θα κουρνιάζει στα δάχτυλα σου ανάμεσα
εξαντλώντας έτσι
την πιο μεγάλη του ανάγκη
για συγχώρεση…

Read more...

Τετάρτη, 2 Οκτωβρίου 2013

Σιωπηλές συναντήσεις

Σιωπηλές συναντήσεις
σαν κάτι να θέλησε να φανερωθεί
κι απόμεινε κρυμμένο βαθιά
πίσω απ’ τις λέξεις

έτσι, ταξιδεύουν στο κενό
ψιθυριστά

τα «μ’ αγαπά, δεν μ’ αγαπά…»

Read more...

Τρίτη, 18 Ιουνίου 2013

Στα σταυροδρόμια του πολέμου

Ο πόλεμος μαίνεται στα σταυροδρόμια
οι επάλξεις λυγίζουν από τις κλαγγές των όπλων
οι φωνές αιμορραγούν γυρεύοντας
τον πέτρινο δρόμο εκείνο που στερεύει τον πόνο

τις ζωές μας ξεσκίζουν με χάρτινα μαχαίρια
και φαρμακώνουν τις ειρηνικές ψυχές μας

κατάρα…


Read more...

Ηχος πλαγιος. μονος...

Ηχος πλαγιος. μονος...
Μπαρτζουλιάνος, 2008, ISBN: 960-897-459-3

Τα γραμματα της Υβοννης

Τα γραμματα της Υβοννης
Δρόμων, 2010, ISBN: 978-960-694-075-0

Υποσχεσεις του Φθινοπωρου

Υποσχεσεις του Φθινοπωρου
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-0-3

Δρομοι Παλιοι

Δρομοι Παλιοι
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-5-8

Στον χτυπο επανω της καρδιας

Στον χτυπο επανω της καρδιας
Θεσσαλονίκη 2010, εκτός εμπορίου

Αιθουσα αναμονης - Εισιτηρια

Αιθουσα αναμονης - Εισιτηρια
e-book, 2010, ISBN: 978-960-93-2244-7

Οι ανεμοι του καλοκαιριου

Οι ανεμοι του καλοκαιριου
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-3-4

Δρομολογια τρενων

Δρομολογια τρενων
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-6-5

Στον χτυπο επανω της καρδιας

Στον χτυπο επανω της καρδιας
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-2-7

ηχος Πλαγιος. Μονος... δευτερη γραφη

ηχος Πλαγιος. Μονος... δευτερη γραφη
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-1-0

Οι νυχτες με σενα

Οι νυχτες με σενα
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-4-1

Με κρασι και ποιηση αγκαλια…

Συνοδοιποροι σε διαδρομες νυχτερινες

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP