Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009

Τα φεγγάρια πάνου απ’ την Κερύνεια

στον ποιητή Ανδρέα Καρακόκκινο

Στενάζουν τα φεγγάρια πάνου απ’ την Κερύνεια
γλύφουν με δάκρυα μαρμαρωμένα δρόμους
π’ ανασκαλίζουνε τα περασμένα ίχνη μας.

Ώρες αυγινές
κατηφορίζουν απ’ τη Γλυκιώτισσα οι μνήμες
παιδιά μικρά
μ’ ένα πιθκιάβλι στα χέρια κάποτε
μ’ ένα κουπί κι ένα πανί φουσκωμένο για το «Νησί».

Γυρεύω τις νύχτες τα βήματα μας.
Στο χέρι το σκοινί της καμπάνας να νιώσω
που μονάζει στη σιωπή της.

απο το e-book: Ιωάννης Τσιουράκης, Ήχος Πλάγιος. Μόνος... δεύτερη γραφή


Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009

Είναι ένα μέρος κρυφό

Η μικρή μας πόλη ντύνεται σιγά σιγά τα γιορτινά της κι εμείς, χέρι χέρι πιασμένοι διασχίζουμε την παραλιακή.

Μακεδονία Παλλάς, Λευκός Πύργος, Αριστοτέλους, Λαδάδικα.

Στις βιτρίνες κοιτάζω το πρόσωπο σου.

Ήλιος του Μεσονυχτίου, κι όλα γύρω σου λάμπουν.

Η λάμψη αυτή αγγίζει κι εμένα.

Με ζεσταίνει.

.

Πλησιάζουν Χριστούγεννα…

Κι αλήθεια πώς να μετρήσω την φετινή μου ευτυχία;

.

Επιστρέφουμε αγκαλιασμένοι.

Στο δωμάτιο, εκτός από γλυκά, θα μοιραστούμε αγκαλιές, φιλιά κι όνειρα.

.

Θυμάσαι που βγάζουν όλα τούτα τα μικρά βαρκάκια;

.

Είναι ένα μέρος κρυφό.

Αν κλείσεις τα μάτια την είσοδο του θα δεις, αν τ’ ανοίξεις εκείνο θα χαθεί.

.

Μένουμε με τα μάτια κλειστά.

Αγγίζουμε στα τυφλά ο ένας τον άλλον.

Σκιρτούν αλλιώτικα τα σώματα, οι ψυχές.

.

Κι εκείνο το πολύχρωμο Καρουζέλ πίσω από τα μάτια τα κλειστά μας έχει παιδιά γεμίσει και μουσικές…

.

.

από το e-book: Ιωάννης Τσιουράκης, Υποσχέσεις του Φθινοπώρου

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009

Έμαθα πια μαζί σου να ξημερώνω

Βλέπω τα χέρια σου, τα κεράκια της ζωής μου ένα ένα ν’ ανάβουν, για τούτο έπαψα να κυνηγάω φαντάσματα τις νύχτες.

Έμαθα πια μαζί σου να ξημερώνω, πότε στη σκέψη γερμένος, πότε στο σώμα.

Κατεβαίνω αμέριμνος στα λιμανάκια των ματιών σου έχοντας ένα τραγούδι ανάλαφρο να παίζει στα χείλη.

Μαθαίνω ξανά να μιλώ, να χαμογελώ, να κυλιέμαι στην ευτυχία…

Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2009

Ελένη Νανοπούλου - "Ολόγραμμα"





.

.

.

Παρουσίαση της πρώτης ποιητικής συλλογής με τίτλο "Ολόγραμμα" της Ελένης Νανοπούλου, με την υποστήριξη της "Τεχνόπολις" του Δήμου Αθηναίων.
.
Με έναν διαφορετικό τρόπο προσέγγισης, η εκδήλωση επιχειρεί τη δραματοποίηση της ποίησης, στο πλαίσιο μιας προσπάθειας της δημιουργού να φτάσει ο ποιητικός λόγος στο κοινό, μέσω θεατρικού δρώμενου, κίνησης, εικόνας και μελοποίησης. Σε αυτή τη προσπάθεια η γραφή παίρνει σάρκα, οστά και φωνή, μέσω της θεατρικής ομάδας "3ος όροφος", που αποτελείται από έφηβους, στα χείλη των οποίων οι λέξεις γίνονται πιο οικείες, αποκτούν διάσταση στο χώρο και εικονοποιούν την δράση τους. Τον ποιητικό λόγο δραματοποιεί η σκηνοθέτης Ελένη Γεωργίου, ενώ η μελοποίηση στίχων, τόσο κατά την εισαγωγή, όσο και κατά το θεατρικό δρώμενο ανήκει στο Γιάννη Νανόπουλο.
.
.
Το "Ολόγραμμα" που εκδόθηκε το 2009 από τις εκδόσεις ΔΡΟΜΩΝ είναι η πρώτη της δημοσιευμένη ποιητική συλλογή, που αποτελεί ένα σώμα, με πέντε ενότητες γραφής. Άλλα ποιήματα της έχουν δημοσιευθεί στο περιοδικό Ρωγμές.
.

Επικοινωνία: 210 3461589
Τόπος: "Τεχνόπολις", Αίθουσα "Άγγελος Σικελιανός"
Διεύθυνση: Πειραιώς 100, Γκάζι

Ώρα έναρξης: 20:30
.
Είσοδος ελεύθερη

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009

Ζαχαρωτές καληνύχτες...

(της Νίκης)

.

Περασμένες μία, από την άλλη άκρη της γραμμής η φωνή σου κυλάει γλυκά μέσα μου.

.

- Συγγνώμη που σε ξυπνάω, έχει τρέξιμο πολύ η νύχτα, αγάπη μου, μa δεν άντεχα να μην σου πω καληνύχτα.

- Ήθελα πολύ να σε ακούσω, καλά έκανες.

- Έχω πολύ κουραστεί.

- Το νιώθω στην φωνή σου.

- Να ξαπλώσω θέλω λίγο.

- Να ξαπλώσεις, Ροδάκινο μου, να ονειρευθείς.

- Θα σ’ ονειρευθώ.

- Κι εγώ θα σ’ ονειρευθώ. Να ξημερώνεις όμορφα, αγάπη μου.

- Έτσι κι εσύ να ξημερώνεις. Σ’ αγαπάω…

- Ως το τέλος της ζωής μου…

.

Κι έπειτα βυθίζομαι σ’ έναν ύπνο γλυκύτερο και πιο γαλήνιο από πριν…