Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2015

Χριστούγεννα

Κ’ ίσως, αύριο, κατά βάθος, ανάμεσα στους εναγκαλισμούς, τα χαρούμενα τραγούδια, τις ελπιδοφόρες ευχές, μια λύπη ελάχιστη θα δυναστεύει την ψυχή μας, γιατί, ένα πλοίο γεμάτο δε στείλαμε σ’ ένα ταξίδι δίχως επιστροφή, φορτωμένο με τις κακές μας συνήθειες, τις ψεύτικες στιγμές μας, την αναπηρία μας να κοιτάξουμε μ’ άλλα μάτια τον κόσμο.

Κ’ είναι Χριστούγεννα πια, και παρόλο που τα πλοία ολοένα φορτώνουν και φεύγουν, μένουν δεμένα τα δικά μας, και θα μένουν για πάντα…

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2015

Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2015

Η σχισμή στα χείλη

Η σχισμή στα χείλη
προδίδει το παλιό μου όνομα
φανερώνει τις μνήμες
κι έναν λυγμό
απεγνωσμένο
σα μήνυμα ναυαγισμένου
αφήνει…

Σάββατο, 25 Ιουλίου 2015

Τυχαίες λέξεις

Τυχαίες λέξεις καθορίζουν τη ζωή μας.

Μια απροσδόκητη “καλημέρα”
ένα ανείπωτο “αντίο”.

Οι ξεχασμένες μας
παιδικές προσευχές.

Κι απόψε, που δε θυμούμαι τ’ όνομά μου
ανοίγουν σα μικρά καταφύγια την αγκαλιά τους
και με κρύβουν.

Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015

Είναι μικρά τα σπίτια μας

Είναι μικρά τα σπίτια μας
στα παράθυρα τους ζουν οι αναμνήσεις

αγώνες κι όνειρα, διαδηλώσεις
τραύματα που ξανάνοιξαν

δε μάθαμε ποτέ τη σιωπή
μήτε στα όμορφα ξεκούραστα απογεύματα…

Τετάρτη, 22 Απριλίου 2015

Προορισμοί

Δεν ακούω πια τις λέξεις
σέρνουν πίσω τους βαριές αλυσίδες
σαρώνοντας όσα έγραψαν
κι όσα κάποτε είπαν.

Για τούτο δε θυμόμαστε τίποτε πια
για τούτο χάσαμε
έναν έναν τους προορισμούς μας
για τούτο λιγόστεψε το ανάστημα του ονόματος
και οι φωνές μας.

Τετάρτη, 1 Απριλίου 2015

Tα παιδικά μας ρούχα

Κόπασε πια η βροχή
έφθειρε τα δάπεδα, τα παράθυρα
τις ντουλάπες με τα παιδικά μας ρούχα

πως ν’ αντέξουν κι εκείνα
τόσα μαζεμένα δάκρυα.

Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015

Παλιές κρυψώνες

Σαν ήμουνα παιδί
κρυβόμουν στη ντουλάπα του παλιού μας σπιτιού
φοβόμουν το δράκο των παλιών παραμυθιών
- φανερώθηκε κάποτε στο παράθυρο μου
Αλλάξαμε σπίτι κάποτε
χάθηκαν οι παλιές κρυψώνες
τα παιδικά μυστικά.

Μονάχα η ανάγκη απέμεινε
μη ρωτήσεις πια.

Από τότε, ξυπνώ πάντοτε ενδιάμεσα
κάθε που κοιμάμαι…


Κυριακή, 8 Μαρτίου 2015

Καθημερινά

Καθημερινά στο λεωφορείο οι ίδιες συζητήσεις
εγώ παρείσακτος
ξοδεύω κάτι από εμένα για να συμμετέχω
και το εισιτήριο με έκπτωση
λόγω στολής
μα εκείνη
με ξεσκίζει ανελέητα
δίχως έκπτωση καμία.