Δε μιλούμε

Τώρα
που δε μιλούμε πια
αφήνουμε τον χρόνο να σεργιανίσει μέσα μας

πίσω απ’ τους κουρασμένους καθρέφτες
τα επίσημα ρούχα μας
τα κλειδωμένα συρτάρια του γραφείου

και μόνο η ποίηση
με την παραφροσύνη της
μας συγκρατεί στο κατώφλι της λογικής μας.

Οροπέδιο, τεύχος 22, Χειμώνας 2019

Κυριακές

Τις Κυριακές, μετά την εκκλησία
πετάνε λυπημένα τα πουλιά
θαρρείς γνωρίζουνε για τα μνημόσυνα
θαρρείς και τα βαραίνει το στάρι
που με τη γλύκα του κατακαίει την ψυχή.


Οροπέδιο, τεύχος 22, Χειμώνας 2019

Μετακόμιση

Έρχεται κάποτε η ώρα

ν’ ανοίξουμε το κιβώτιο

π’ αφήσαμε τελευταίο στη μετακόμιση

με τις φωτογραφίες τις παιδικές μας

εκείνων που έφυγαν

εκείνων που μας πόνεσαν

τις φθαρμένες επιστολές τους

τις παλιές κασέτες με τις φωνές τους

- που όμως, πετάξαμε τα κασετόφωνα

και δεν ακούμε πια –

κι αλίμονο

μονάχα μπροστά τους

καταλαβαίνουμε τη γύμνια της ψυχής μας

απέναντι στο παρελθόν που μας ορίζει.

Οροπέδιο, Χειμώνας 2019, τεύχος 22