Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2019

Απώλειες


Και πως να πεις «δεν γνώριζα»
ήταν τα πανιά σκισμένα
κι έρχονταν τα κύματα να μας σώσουν

κι έλεγες «στη στεριά θα βγούμε»
και μας έζωνε πιότερο η θάλασσα

κι έλεγες «δες γύρω μας πως λάμπει η πλάση»
κ’ ήταν οι αχτίδες που διαπερνούσαν τα νερά
τα κοράλλια και τ’ απαλό χρύσισμα των ψαριών
στον πρωινό ήλιο.

Τώρα που κόπασε η καταιγίδα
ας μετρήσουμε τις απώλειες μας…

Τρίτη, 5 Μαρτίου 2019

Πόσα πια να περιμένεις


Πόσα πια να περιμένεις
από κάποιον που έχει πια πεθάνει
εξαντλημένος
από τη θλίψη του καιρού
διψασμένος ανάμεσα σε πυρωμένους βράχους

πόσα πια να περιμένεις
απ’ τα σύννεφα που δεν τολμούν
μήτε να κλάψουν

κι οι λέξεις
πως να τολμήσουν στο άπειρο να ταξιδέψουν 
που δεν έχουν πια φτερά
και γονάτισαν
έχοντας ξεχάσει τις προσευχές τους…