Κι άξαφνα, κάποια βράδια
ποντιζόμαστε στην παιδική μας ηλικία
ντυμένοι τα αθωότερα όνειρα
και τις πιο απλές μας επιθυμίες.
Προσμένουμε την ώρα του παιχνιδιού
αφήνοντας στην άκρη τα σχολικά διαβάσματα
το ηλιόλουστο αεράκι
φέρνει μια γεύση καλοκαιριού στα χείλη
πρώτο φιλί στη ψυχή μας
πρώτο ταξίδι στο απέραντο τ’ ουρανού.
Σ’ αυτό τον τόπο θα επιστρέφουμε πάντα
όταν νιώθουμε τίποτε να μη απαλύνει
την πονεμένη μας ψυχή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου