Από το Blogger.

Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2007

Ο χρόνος είναι ένα παιγνίδι που δεν κερδίζουμε ποτέ

Παιγνίδι ο χρόνος από εκείνα που με κούρασαν.
Συνήθισα να περιμένω μα με τον καιρό έγινα ανυπόμονος.
Έμεινα με τις εικόνες του απογεύματος μέσα στα μάτια.
Και ήταν χειμώνας.
Ό,τι περίμενα δεν έφτασε ακόμα.
Δε μου έκλεισε ποτέ το μάτι ο Θεός, μήτε σημάδι μου έδειξε για να πιστέψω πως κάτι θα αλλάξει.
Άφησα σε ένα σακάκι μια φωτογραφία μου παλιά στρατιωτική, απλά και μόνο να θυμούμαι εκείνο που καιρό τώρα άρχισε να αλλάζει.
Όταν βραδιάζει, ξαπλώνω στο πάτωμα να αφουγκραστώ τις βαριές μου ανάσες.
Κάποτε τα βράδια αυτά μαγεύονται από το πέρασμα μιας μνήμης αποδημητικής.
Τίποτα πια, τίποτα δεν επιστρέφει ίδιο από το παρελθόν.
Έχει τα σημάδια της επαφής με τον χρόνο στα μάτια του και φοβούμαι να το αγγίξω.
Ακόμα κι εσύ άλλαξες.
Μια φορά απλώνει κανείς τα χέρια στον ήλιο και σώζεται, την δεύτερη καίγεται κι εμείς ήμαστε τώρα στο δεύτερο άγγιγμα.
Πώς να γίνει.

Ο χρόνος είναι ένα παιγνίδι που δεν κερδίζουμε ποτέ. σου το είχα πει, το γνώριζες κι εσύ άλλωστε.

25 Λόγια σαν τα χρόνια...:

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ Πέμπτη, Ιουνίου 07, 2007 6:07:00 μ.μ.  

O χρόνος ο κλέφτης...

Γλαρένιες αγκαλιές

zoaki Πέμπτη, Ιουνίου 07, 2007 8:39:00 μ.μ.  

an to kerdizame auto to paixnidi den tha eimastan kerdismenoi alla xamenoi telika....

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 08, 2007 12:07:00 π.μ.  

Τα πάντα κλέβει ο χρόνος Γλαρένια μου και τα πάντα φέρνει!

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 08, 2007 12:13:00 π.μ.  

Για το παιγνίδι τούτο zoaki, κατέληξα πως ένας τρόπος υπάρχει για να πεις ότι το κέρδισες πραγματικά, να είσαι πλήρης.
Εμπειριών, εικόνων, συναισθημάτων. Δίχως υποχρεώσεις πιά, ευτυχισμένος ως σύ-ντροφος, γονιός και άνθρωπος, κι άλλα πολλά.
Μόνο τότε μπορείς να κερδίσεις τον χρόνο.
Δεν μπορεί να σε κερδίσει γιατί τον έζησες ως το τέλος.
Μόνο αν αγωνισθείς για την μάταιη αιωνιότητα έχεις χάσει τα πάντα.

σα Παρασκευή, Ιουνίου 08, 2007 1:54:00 π.μ.  

Ο χρόνος σμιλεύει τα αισθήματά μας, γκρεμίζει τα είδωλά μας και κάνει πιο στέρεα τα βήματά μας. Μας φέρνει πιο κοντά στο μέσα μας και μας κάνει λιγάκι πιο αληθινούς. Μόνο αν εμείς το θέλουμε...

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 08, 2007 2:05:00 π.μ.  

Όλα γίνονται μόνο άμα και όταν εμείς το επιθυμήσουμε.

elafini Παρασκευή, Ιουνίου 08, 2007 3:06:00 π.μ.  

δεν κυνηγώ τον χρόνο...τον απολαμβάνω..

(κρατήθηκα λίγο μακριά τις προηγούμενες μέρες και μόλις μπήκα κάθισα και απόλαυσα όλα τα προηγούμενα που είχα χάσει..)

eρωτας Παρασκευή, Ιουνίου 08, 2007 10:21:00 π.μ.  

Γι'αυτό δεν φοράω ποτέ ρολόι.
Και πάντα έχω την αίσθηση του χρόνου, αν και μερικές φορές νιώθω απλά να βυθίζομαι στον χωροχρόνο του μυαλού και των αισθήσεων..

Καλημέρα, Ήχε, καλώς όρισες ξανά.
Έλειψες.

hliaxtida Παρασκευή, Ιουνίου 08, 2007 10:35:00 π.μ.  

Ισως ναι.. ισως και οχι..
Ποιος ξερει..
Καλημερα και καλο ΣΚ να εχεις

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 08, 2007 10:37:00 π.μ.  

Ταξίδι ο χρόνος.
Καλοτάξιδη Elafini μου

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 08, 2007 11:08:00 π.μ.  

Αν υπάρχει άνθρωπος που κατάφερε να ζήσει τα πάντα τότε ναι Ηλιαχτίδα μου.
Μα δε πιστεύω να υπήρξε ποτέ κάποιος.
Υπέροχο Σαββατοκύριακο σου εύχομαι.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 08, 2007 11:08:00 π.μ.  

Ο χρόνος του έρωτα eρωτά μου δε μετριέται με τους δείκτες του ρολογιού, με το βύθισμα σ’ εκείνες τις αισθήσεις που μου γράφεις μετριέται.

Κι εσύ έλειψες.

hliaxtida Παρασκευή, Ιουνίου 08, 2007 11:15:00 π.μ.  

Yπέροχο Σαββατοκύριακο...
Πως ακουγεται άραγε...
Δεν ειμαι και πολυ στα καλα μου αυτες τις μερες..
Ισως και σημερα.. πιο πολυ..
παρολα αυτα σε ευχαριστω να σαι καλα.

rodoula-kelly Παρασκευή, Ιουνίου 08, 2007 11:23:00 π.μ.  

O Xρόνος... τον παρατήρησα..κάποια στιγμή έστρεψα αλλού το βλέμμα..
εκείνος τη δουλειά του και εγώ τη δική μου....
Καλημέρες!!

Purple Clementine Παρασκευή, Ιουνίου 08, 2007 12:09:00 μ.μ.  

Όλα σου αυτά τα λόγια έχουν κρυμμένα στιχάκια από πίσω το ξεύρεις;

vel... Παρασκευή, Ιουνίου 08, 2007 12:44:00 μ.μ.  

Αχ... εσείς οι Θεσσαλονικείς την τρίτη καίγεστε φορά. Η δεύτερη είναι για τα μεταναστευτικά πουλιά (πχ vel...). Λες για τους υπόλοιπους να είναι καλύτερα τα πράγματα; Όμορφο και το προηγούμενο κείμενο.

Κατια Παρασκευή, Ιουνίου 08, 2007 3:12:00 μ.μ.  

Και αν τον χρόνο τον κάναμε… στιγμές? Στιγμές αληθινές όπου δε περνάμε απλά καλά, αλλά ζούμε με νόημα! Και το νόημα αυτό δεν είναι συνυφασμένο πάντα και μόνο με γιορτές, γέλια, περιστασιακούς έρωτες, ψώνια και κάθε είδους «αναλώσιμα»… που στην ουσία προσπαθούν να καλυψουν τα κενά μας .
Οι στιγμές αυτές μπορεί να περικλείουν θλίψη, απόγνωση, κόπο, κούραση, αποχωρισμό, ήττα, έλλειψη, μοναξιά…
Όμως αυτές οι στιγμές μας ανταμείβουν και δίνουν νόημα στη ζωή μας και στο χρόνο. Ετσι μπορούμε να τον κερδίσουμε…

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 08, 2007 4:20:00 μ.μ.  

Τι κι αν τα λόγια που γράφω είναι λυπημένα, είναι όσα να διώξω επιθυμώ από εντός μου.
Κι όπως έγραψε κάποτε ο Λειβαδίτης Purple Clementine, τα πιο χαρούμενα ποιήματα δε θα γραφούν ποτέ.
Κι όπως έχω πει κι άλλοτε ποιήματα γράφω όχι πεζά.

Καλώς ήρθες.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 08, 2007 4:20:00 μ.μ.  

Μεταναστευτικό πουλί κι εγώ Vel.
Κάθε φορά και σ’ άλλο λιμάνι.
Κάθε φορά και σ’ άλλον καβοδέτη.
Κι ας όλοι οι καβοδέτες μοιάζουν μεταξύ τους!

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 08, 2007 4:20:00 μ.μ.  

Το να λες έζησα, Κάτια, προϋποθέτει πόνο και πολλές κακές στιγμές.
Ποιος μίλησε για καθαρή ευτυχία;
Ποιος μίλησε για στιγμές, γιατί όπως λες στιγμές είναι ο χρόνος, που ντύθηκαν τα γιορτινά τους και κατέβηκαν να σύρουν το χορό;
Αν δε αγγίξεις το χέρι του πόνου δεν μπορείς ποτέ να εκτιμήσεις όλα εκείνα που σου έφερε.

Καλώς ήρθες.

ghteytria Παρασκευή, Ιουνίου 08, 2007 4:32:00 μ.μ.  

Ο ξανακερδισμένος χρόνος...
Να παίξεις με την ταυτόχρονη αμεσότητα και απόσταση που τόσο αριστοτεχνικά έπαιξε ο Προυστ, αλλά εσύ να εκμεταλλευτείς και να αξιοποιήσεις τον ξανακερδισμένο χρόνο! Χρόνος δεύτερης ευκαιρίας...
Ότι καλύτερο και πόσο τυχερός αυτός που θα τον ξανακερδίσει!
Υπέροχος! Καλώς ορίσατε! :)

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 08, 2007 4:35:00 μ.μ.  

Καλώς σας βρήκα!
Όμορφο ακούγεται: Χρόνος δεύτερης ευκαιρίας!
Σαν τίτλος βιβλίου.

Βασιλική Δευτέρα, Ιουνίου 11, 2007 9:22:00 μ.μ.  

ο χρονος πιστευω ειναι και θα ειναι ο μοναδικος μου εχθρος...
νιωθω ομως και τυχερη γιατι γνωριζω τον εχθρο μου...
τον γνωριζω χρονια τωρα, εστω κι αν ειναι αχρονος...

Ηχος πλαγιος. μονος...

Ηχος πλαγιος. μονος...
Μπαρτζουλιάνος, 2008, ISBN: 960-897-459-3

Τα γραμματα της Υβοννης

Τα γραμματα της Υβοννης
Δρόμων, 2010, ISBN: 978-960-694-075-0

Υποσχεσεις του Φθινοπωρου

Υποσχεσεις του Φθινοπωρου
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-0-3

Δρομοι Παλιοι

Δρομοι Παλιοι
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-5-8

Στον χτυπο επανω της καρδιας

Στον χτυπο επανω της καρδιας
Θεσσαλονίκη 2010, εκτός εμπορίου

Αιθουσα αναμονης - Εισιτηρια

Αιθουσα αναμονης - Εισιτηρια
e-book, 2010, ISBN: 978-960-93-2244-7

Οι ανεμοι του καλοκαιριου

Οι ανεμοι του καλοκαιριου
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-3-4

Δρομολογια τρενων

Δρομολογια τρενων
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-6-5

Στον χτυπο επανω της καρδιας

Στον χτυπο επανω της καρδιας
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-2-7

ηχος Πλαγιος. Μονος... δευτερη γραφη

ηχος Πλαγιος. Μονος... δευτερη γραφη
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-1-0

Οι νυχτες με σενα

Οι νυχτες με σενα
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-4-1

Συνοδοιποροι σε διαδρομες νυχτερινες

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP