Από το Blogger.

Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2007

Γράψε στ’ αστέρια τ’ όνομα σου…

Απλώνεται η νύχτα τρυφερή στα λιβάδια τ’ ουρανού
αν κάνεις ν’ απλώσεις το χέρι με το δάχτυλό σου θα ζωγραφίσεις
κ’ ίσως πάλι μονάχα τ’ όνομά σου γράψεις…

Να θυμάσαι μονάχα πως τα πιο μεγάλα ταξίδια
γίνονται σε δύο μάτια αγαπημένα.

Θα κατηφορίσω μέσα σε τούτη τη νύχτα
θα έχει σίγουρα κάτι δικό σου
και συγχώρεσέ μου τον τόνο τον λυπημένο στη φωνή
είναι που τελευταία βαδίζω μέσα στην ηχορύπανση της ζωής μου
και πασχίζω καθαρός να κρατηθώ για εσένα…

30 Λόγια σαν τα χρόνια...:

iLiAs Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007 12:27:00 π.μ.  

τα πιο μεγάλα ταξίδια
γίνονται σε δύο μάτια αγαπημένα


Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο!

Keep walking στην όμορφη νυχτιά!

φεγγαραγκαλιες Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007 8:22:00 π.μ.  

ημουν εκει γυρω στα 14 οταν επαιρνα το κασετοφωνακι μου(δυο κασετες ολες κι ολες η μια πασχαληας κι η αλλα ολυμπιανς)κι εγραφα πραγματι στ αστερια το ονομα μου..
τα μεγαλυτερα ταξιδια τα εκανα με τη σκεψη και τα ονειρα μου ηχε μου..
καλημερα!!

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007 8:49:00 π.μ.  

Eείς ανήκουμε στους τυχερούς, που το γράψαμε στ' αστέρια τ' όνομά μας.
Τα σημερινά παιδιά λλυπάμαι που θα το γράφουν στα ...ΑΠΟΚΑΪΔΙΑ...

Γλαρένια δάκρυα και κρωγμοί

eρωτας Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007 10:22:00 π.μ.  

Τα πιό μεγάλα ταξίδια γίνονται... μέσα στα δύο του μάτια.

Του το έχω πει.

Σ'ένα αστέρι έχω γράψει το όνομά μου από παιδί, τότε που περίμενα να δω και το δικό του όνομα γραμμένο σ'ένα αστέρι διπλανό. Ακόμη και σήμερα ξέρω ποιό είναι το αστέρι το δικό μου, τόσο στον ουρανό, όσο και στην αγκαλιά μου.

Μάλλον το ωραιότερό σου ποστ.

Καλημέρα.

Βασιλική Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007 10:23:00 π.μ.  

ομορφα...
απλα...
λιτα...

σαν να μιλαει ενα παιδι...

Βίκυ,  Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007 10:37:00 π.μ.  

...απολαυστικές ουρανοδρομίες και γεύση της πιο σκοτεινής νυχτερινής στιγμής, που φέρνει την αυγή και είναι στο φως, που θα φανεί η καθαρότητα και η αλήθεια και η αγάπη... Όλα θα γίνουν! Καλή σου μέρα!

Fatale Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007 11:22:00 π.μ.  

και πασχίζω καθαρός να κρατηθώ για εσένα…

το καθαρός σημαίνει πολλά...

καλή σου μέρα..

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007 12:51:00 μ.μ.  

Γιάννη,
Είσαι για τούτο το ..μπλουζ....
Τί μου θύμισες...ξέρεις πόσο το έχω χορέψει το συγκεκριμένο;

elenitheof Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007 2:08:00 μ.μ.  

Τα πιο μεγάλα ταξίδια τα κάνω στα όνειρά μου τις νύχτες κοιτώντας τ' αστέρια και το φεγγάρι!
Κι εμένα ο τόνος της φωνής είναι λυπημένος από τον πόνο και τα δάκρυα της ψυχής για τη χαμένη μου αγάπη!
Υπέροχα λόγια και πανέμορφο τραγούδι που συγκινούν την καρδιά! Εξαιρετικά και τα γραπτά σου που διαβάζω από την αρχή!
Χαίρομαι που σε γνώρισα, αξιαγάπητε Ιωάννη!

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007 4:26:00 μ.μ.  

Δεν κατάφερα ποτέ να βρω ένα κόσμο πιο μακρινό μα και πιο κοντινό να ταξιδέψω Ηλία!

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007 4:26:00 μ.μ.  

Σε μπαράκι μικρό σε συνάντησα, μόνη και σκεφτική… κάπως έτσι δεν πήγαινε;
Άλλες εποχές Φεγγαραγκαλιασμένη μου!

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007 4:27:00 μ.μ.  

Γλαρένια μου, παιδιά ακόμα όταν δεν παίζαμε κρυφτό καθόμασταν με τις ώρες κοιτάζοντας τον νυχτερινό ουρανό, ενώνοντας τελίτσες τα’ αστέρια τα φωτισμένα και πλάθοντας όνειρα, όνειρα που άλλα παράπεσαν κι άλλα τώρα πια τα ζούμε..

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007 4:27:00 μ.μ.  

Μπράβο eρωτά μου, πρέπει να τα λέμε τούτα τα πράγματα.
Όσο για το αστέρι σου είναι καλό να θυμάσαι για πού πηγαίνεις!

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007 4:27:00 μ.μ.  

Είδες Βασιλική μου καμιά φορά τα παιδιά πως παίζουν με τις λέξεις, μια μας πονούν και μια μας κάνουν να ευτυχούμε…

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007 4:40:00 μ.μ.  

Όλα μπορούν να γίνουν και τίποτε μπορεί να μη γίνει Βίκυ μου.
Γιατί καμιά φορά ξεχνιέσαι κοιτάζοντας κάτι τόσο όμορφο όσο τα’ αστέρια που φωτίζουν τον σκοτεινό ουρανό..

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007 4:40:00 μ.μ.  

Μ’ αγγίζεις fatale, να το προσέξεις αυτό..

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007 4:40:00 μ.μ.  

Γλαρένια μου, το ραντεβού είναι στο ακρογιάλι, λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα..

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007 4:41:00 μ.μ.  

Κάποιον έχουμε όλοι οδηγό Ελένη, κάποιος μας έμαθε να ταξιδεύουμε ή τουλάχιστον αλλιώς να ταξιδεύουμε.
Η χαρά είναι δική μου!

Mist Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007 8:20:00 μ.μ.  

"να θυμάσαι μονάχα πως τα πιο μεγάλα ταξίδια γίνονται σε δυο μάτια αγαπημένα..."
Να τα προσέχεις... όσο μπορείς.

Φοίβη,  Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007 8:40:00 μ.μ.  

Τι γλυκιά κουβέντα να κρατηθείς καθαρός για έναν άνθρωπο, μία αγάπη... να μη ζήσεις όπως δεν θα ήθελε να σε δει....
Κάποια πράγματα δεν είναι μόνο για σένα. Τα κάνεις γιατι έχεις αλλάξει...
λόγω μίας παρουσίας ή....απουσίας στη ζωή σου...

Το ιδανικό δεν θα το βρεις, που λέγαμε και στο άλλο κείμενό σου. Το ξέρω... Όμως καλό είναι να το ψάχνεις... Με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνη σε αυτό που είπες. Αρκεί να βρεις κάποτε εκείνον ή εκείνη που θα εναρμονιστεί μαζί σου κι εσύ μαζί του, διότι θα βλέπετε τον ουρανό με το ίδιο μάτι.... Και είναι το πιο σημαντικό εξ`όλων αυτό.
Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους.
Να ονειρευτείτε και να ερωτευτείτε όσο το δυνατόν περισσότερο...

hliaxtida Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007 8:46:00 μ.μ.  

άλλο πάλι τραγουδι μου θυμησες βρε Γιάννη με το "σε μπαράκι μικρο σε συναντησα"...και γω σιγουρα ειμαι κατα πολυ περισσοτερο και απο σενα σε κεινη την εποχη.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007 9:38:00 μ.μ.  

Καλό Σαββατοκύριακο να έχεις Φοίβη μου.
:-)

raffinata Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007 10:59:00 μ.μ.  

... κι εγώ θα περιμένω να πέσουν στη βροχή των αστεριών για να σε φωνάξω...

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007 11:01:00 μ.μ.  

Εδώ θα ‘μαι,το φεγγάρι θα κοιτάζω που σιγά σιγά παίρνει το γαλάζιο του ένδυμα να ντύνεται..

Γιάννης Φιλιππίδης Σάββατο, Ιουνίου 30, 2007 6:29:00 μ.μ.  

Εδώ θα συμφωνήσω φανατικά μαζί σου: «τα πιο μεγάλα ταξίδια
γίνονται σε δύο μάτια αγαπημένα».
Τα μάτια δυο ανθρώπων που μπορούν να ξεπεράσουν τη συμβατικότητα της ύλης, να νικήσουν αποστάσεις κι εποχές,
Να βρεθούν εκεί που ονειρεύονται στ’ αλήθεια και ναι,
Μαζί είναι καλύτερα…

πάλι ο γιάννης…

Ηχος πλαγιος. μονος...

Ηχος πλαγιος. μονος...
Μπαρτζουλιάνος, 2008, ISBN: 960-897-459-3

Τα γραμματα της Υβοννης

Τα γραμματα της Υβοννης
Δρόμων, 2010, ISBN: 978-960-694-075-0

Υποσχεσεις του Φθινοπωρου

Υποσχεσεις του Φθινοπωρου
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-0-3

Δρομοι Παλιοι

Δρομοι Παλιοι
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-5-8

Στον χτυπο επανω της καρδιας

Στον χτυπο επανω της καρδιας
Θεσσαλονίκη 2010, εκτός εμπορίου

Αιθουσα αναμονης - Εισιτηρια

Αιθουσα αναμονης - Εισιτηρια
e-book, 2010, ISBN: 978-960-93-2244-7

Οι ανεμοι του καλοκαιριου

Οι ανεμοι του καλοκαιριου
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-3-4

Δρομολογια τρενων

Δρομολογια τρενων
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-6-5

Στον χτυπο επανω της καρδιας

Στον χτυπο επανω της καρδιας
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-2-7

ηχος Πλαγιος. Μονος... δευτερη γραφη

ηχος Πλαγιος. Μονος... δευτερη γραφη
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-1-0

Οι νυχτες με σενα

Οι νυχτες με σενα
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-4-1

Συνοδοιποροι σε διαδρομες νυχτερινες

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP