Από το Blogger.

Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2007

Ανατολή

Έπειτα κύλησε η ανατολή πάνω στη θάλασσα...
Αγκάλιασε με μιας το κύμα τ’ απαλό και ταξίδεψε…

29 Λόγια σαν τα χρόνια...:

BeBe Παρασκευή, Ιουνίου 22, 2007 10:34:00 π.μ.  

Το καλύτερο ταξίδι είναι αυτό. Και να το βλέπεις και να το ζεις.
Καλημέρα γλυκέ μου ήχε :)

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ Παρασκευή, Ιουνίου 22, 2007 11:26:00 π.μ.  

Να το βλέπεις με το κεφάλι γερμένο σε έναν ώμο, φυλακισμένος σε μιαν αγκαλιά.

Γλαρένιες αγκαλιές

σα Παρασκευή, Ιουνίου 22, 2007 11:57:00 π.μ.  

Πανέμορφη φωτογραφία - ξυπνά υπέροχα συναισθήματα μέσα σου! Να περνάς καλά!

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 22, 2007 11:59:00 π.μ.  

Φυλαγμένο για πάντα στην ψυχή μας Βασιλική μου.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 22, 2007 12:00:00 μ.μ.  

Μαγική η φωτογραφία Σα
Μα πιο πολύ τούτα τα τοπία τα κρύβουμε όλοι εντός μας.

eρωτας Παρασκευή, Ιουνίου 22, 2007 12:33:00 μ.μ.  

Να κυλάς...
Ν'αγκαλιάζεις...
Να ταξιδεύεις...

Πάντα...

εμπυρη γνωση Μαρινα Γ. Παρασκευή, Ιουνίου 22, 2007 2:15:00 μ.μ.  

Υπεροχο, ΥΠΕΡΟΧΟ, ιστολογιο...το ομορφοτερο που εχω επισκεφτει,κι ασχολουμε με τα blog(s) απο το 2005( αργησα πολυ να παρω την αποφαση να φτιαξω δικό μου)...Να είσαι πάντα πάντα καλά...

hliaxtida Παρασκευή, Ιουνίου 22, 2007 2:41:00 μ.μ.  

...κι όταν κουράστηκε να ταξιδεύει
έγυρε στη ράχη ενος βαθυπράσινου νησιού και έβαψε τη θάλασσα και το κύμα με το χρώμα του πάθους...
Τα μάτια εκλεισε, και έκλεισε τις αναμνήσεις μες την ψυχή ενός κοχυλιού...κι ονειρεύτηκε...

elenitheof Παρασκευή, Ιουνίου 22, 2007 3:13:00 μ.μ.  

"Όταν ο ήλιος αγκαλιάζει τη θάλασσα κι αυτή κοκκινίζει... αυτό είναι έρωτας."
Αυτό το έχω γράψει σ' ένα ποίημα μου.
Υπέροχα χρώματα!
Ιωάννη, καλησπέρα.

Σεμέλη,  Παρασκευή, Ιουνίου 22, 2007 3:48:00 μ.μ.  

...κι έτσι το άλικο όνειρό της έγινε πραγματικότητα...
κι οι άνθρωποι που την έβλεπαν αγκαλιά με το κύμα αναρωτιούνταν από ποιο ζωγράφο έκλεψε και σήμερα η θάλασσα τα χρώματα...
...τι ανόητοι που είναι, αντί να ξυπνούν κι αυτοί το ξημέρωμα και να παίρνουν στα μάτια τους τα χρώματά της, κατηγορούν την καημένη τη θάλασσα που τα έχει... λες και φταίει αυτή...
....

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 22, 2007 5:40:00 μ.μ.  

Σ’ ευχαριστώ πολύ Μαρίνα.
Καλώς ήρθες.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 22, 2007 5:40:00 μ.μ.  

Αν και μοναχικό, μελαγχολικό Ηλιαχτίδα μου, είναι υπέροχο.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 22, 2007 5:40:00 μ.μ.  

Αδύνατο να μην αλλάξει χρώμα η θάλασσα Ελένη μου.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουνίου 22, 2007 5:41:00 μ.μ.  

Σεμέλη
Έγυρε στο πλάι, κοίταξε βαθιά στην ψυχή της, μίλησε με χρώματα.
Να ‘χεις λιγάκι απο εμένα να αισθάνεσαι είπε η ανατολή.
Εκείνη απέμεινε στο κρεβάτι γερτή, μόνο που τώρα χαμογελούσε...

Βίκυ,  Παρασκευή, Ιουνίου 22, 2007 7:59:00 μ.μ.  

Αυτός ο Ήχος, από την ανατολή και τη θάλασσα πολύ μου αρέσει!! Να είσαι καλά πάντα!

Σεμέλη,  Παρασκευή, Ιουνίου 22, 2007 8:48:00 μ.μ.  

...χαμογελούσε... τα χρώματα ήταν μαλακότερα για την ψυχή της από τα άγρια κύματα που χτυπούσαν γύρω της...
χαμογελούσε ..κι ας φοβόταν...
χαμογελούσε γιατί τα ίδια αγαπημένα χρώματα είχαν γίνει δύση τώρα.. έβλεπε έξω, στα χρώματα του ουρανού, τα αγαπημένα χρώματα.... δεν την πείραζε που ήταν στη δύση...αρκεί που ήταν αυτά που είχε αγαπήσει, έχοντας ταξιδέψει μαζί τους... μιαν ολόκληρη μέρα... μια αιωνιότητα...

patsiouri Σάββατο, Ιουνίου 23, 2007 12:24:00 π.μ.  

Τί συναισθήματα μποέί να προκαλέσει σε τόσους ανθρώπους, η ίδια εικόνα??? Δέν είναι φοβερό?

Dimitris Mouroulis Σάββατο, Ιουνίου 23, 2007 5:49:00 π.μ.  

Ανατολή, ε;
Σκέφτομαι πως χωρίς τη διάσταση του χρόνου, δεν θα μπορούσες να καταλάβεις αν μια τέτοια εικόνα πρόκειται για ανατολή ή δύση.

zoaki Σάββατο, Ιουνίου 23, 2007 9:14:00 π.μ.  

endiaferon to sxolio tou Dimitri.... ego tha elega oti eksartatai apo thn diathesi tou kathenos pos thelei na to dei...san kati pou ksekinaei h' kati pou teleionei edo afou ekane ton kuklo tou....

Mist Σάββατο, Ιουνίου 23, 2007 10:00:00 π.μ.  

να μπώ σε τούτη την αγγαλιά και ας χαθώ.
Καλημέρα.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Σάββατο, Ιουνίου 23, 2007 12:27:00 μ.μ.  

Βίκυ μου θα ανταποδώσω από καρδιάς την ευχή σου.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Σάββατο, Ιουνίου 23, 2007 12:27:00 μ.μ.  

Σεμέλη ολοκληρώνεις όμορφα τα παραμύθια.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Σάββατο, Ιουνίου 23, 2007 12:27:00 μ.μ.  

Η ανάγκη της ψυχής μας patsiouri είναι που γεννά μέσα μας τα ταξίδια και η διάθεση, που δίδουν στις εικόνες μια ομορφιά αλλιώτικη.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Σάββατο, Ιουνίου 23, 2007 12:27:00 μ.μ.  

Δημήτρη καλώς ήρθες.

Θα συμφωνήσω με την Zoaki, γιατί όπως είπα και παραπάνω είναι η ανάγκη της ψυχής μας και διάθεση που επηρεάζουν.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Σάββατο, Ιουνίου 23, 2007 12:27:00 μ.μ.  

Mist
σου το εύχομαι από καρδιάς κι ακόμα περισσότερο να είναι για πάντα.

Ηχος πλαγιος. μονος...

Ηχος πλαγιος. μονος...
Μπαρτζουλιάνος, 2008, ISBN: 960-897-459-3

Τα γραμματα της Υβοννης

Τα γραμματα της Υβοννης
Δρόμων, 2010, ISBN: 978-960-694-075-0

Υποσχεσεις του Φθινοπωρου

Υποσχεσεις του Φθινοπωρου
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-0-3

Δρομοι Παλιοι

Δρομοι Παλιοι
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-5-8

Στον χτυπο επανω της καρδιας

Στον χτυπο επανω της καρδιας
Θεσσαλονίκη 2010, εκτός εμπορίου

Αιθουσα αναμονης - Εισιτηρια

Αιθουσα αναμονης - Εισιτηρια
e-book, 2010, ISBN: 978-960-93-2244-7

Οι ανεμοι του καλοκαιριου

Οι ανεμοι του καλοκαιριου
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-3-4

Δρομολογια τρενων

Δρομολογια τρενων
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-6-5

Στον χτυπο επανω της καρδιας

Στον χτυπο επανω της καρδιας
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-2-7

ηχος Πλαγιος. Μονος... δευτερη γραφη

ηχος Πλαγιος. Μονος... δευτερη γραφη
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-1-0

Οι νυχτες με σενα

Οι νυχτες με σενα
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-4-1

Με κρασι και ποιηση αγκαλια…

Συνοδοιποροι σε διαδρομες νυχτερινες

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP