Από το Blogger.

Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2007

Να μη φωνάζεις θέλω

Αντιδρώ στους ήχους π’ αφήνεις στις άκρες μιας ζωής π’ αγωνίσθηκες να φτιάξεις και τα κατάφερες μα με μια σου κίνηση σκόρπησες τα πάντα από το τραπέζι στο πάτωμα.
Τι την πέρασες την ζωή, φαγητό μεσημεριανό σε ταβέρνα της Πλάκας και το βράδυ χορό;
Όχι γλυκιά μου!
Έχει και υποχρεώσεις η ζωή.
Υποχρεώσεις απέναντι στην δική σου ψυχή.
Βγήκες ποτέ νύχτα στ’ ακροθαλάσσι να την μαζέψεις που στέκεται για ώρες αμίλητη και κλαίει;
Βγήκες ποτέ χειμώνα καιρό ξυπόλητη να περπατήσεις πλάι της να καταλάβει πως την γνοιάζεσαι;
Ξενύχτησες ποτέ στο προσκέφαλο της όταν ψηνόταν στο πυρετό;

Τίποτε δεν έχεις κάνει.

Και τώρα που αντιδρώ στους ήχους που αφήνεις είναι γιατί την ξυπνούν, και με δυσκολία κράτησα μακριά τα δάκρια από τα μάτια και την οδήγησα στην αγκαλιά ενός γαλήνιου ονείρου.

Να μη φωνάζεις θέλω, κι όταν μιλάς, μονάχα όσα αισθάνεσαι να λές…

28 Λόγια σαν τα χρόνια...:

elenitheof Πέμπτη, Ιουλίου 05, 2007 1:35:00 μ.μ.  

Ιωάννη, καλημέρα. Πολύ σωστά τα λες. Μερικές φορές ξεχνάμε την ψυχή μας για τους άλλους, την παραμελούμε ενώ πρέπει να την ακούμε,να της μιλάμε και να τη φροντίζουμε. Σ' ευχαριστώ για τις όμορφες συμβουλές που μου χάρισες. Είσαι πολύ ώριμος άνθρωπος και μπορείς να βοηθάς πραγματικά τους συνανθρώπους σου με τα λόγια σου. Σε θαυμάζω και γι' αυτό το χάρισμα που έχεις. Σήμερα είμαι χαρούμενη και είμαι καλά.Ακολουθώ τις συμβουλές σου. Σ' ευχαριστώ.

MOIRA Πέμπτη, Ιουλίου 05, 2007 1:41:00 μ.μ.  

Έχεις απόλυτο δίκιο!!αυτή είναι η αλήθεια σε όλες τις διακηρύξεις της ζωής μας..Αυτή είναι η ουσία.έχουμε σταματήσει να νοιαζόμαστε κ να φροντίζουμε την ψυχή μας.κ έτσι απλά αλλά κ αναπόδραστα την χάνουμε .κ μετά όλοι μας ζητάμε ευθύνες κ εναποθέτουμε ελπίδες , καταλογίζουμε λάθη κ ασχήμιες στους άλλους..σε άλλες χαμένες ψυχές.Τι λιγοψυχιά..Τι ντροπή..
Καλή σου μέρα..

φεγγαραγκαλιες Πέμπτη, Ιουλίου 05, 2007 2:16:00 μ.μ.  

oλα τα κανουμε..και την προσεχουμε την ψυχη μας τι νομισες??αλλα θελουμε κι αλλα κι αλλα..το ανικανοποιητο εχουμε!!
φιλι

adiple Πέμπτη, Ιουλίου 05, 2007 3:33:00 μ.μ.  

...Κι όταν μιλάς, μονάχα όσα αισθάνεσαι να λες...

Μεγάλη κουβέντα! πολύ σωστή μα πολύ μεγάλη... μπερδευόμαστε στα δίχτυα της καθημερινότητας και πληγώνουμε αυτά που αγαπάμε πιο πολύ ίσως γιατί αφεθήκαμε στη σιγουριά τους....
βλέπεις κανείς δεν μας έμαθε πως το πάντα δεν υπάρχει...

Χάρηκα που σε βρήκα

iLiAs Πέμπτη, Ιουλίου 05, 2007 6:45:00 μ.μ.  

..δυστυχώς καμιά φορά, δεν εκτιμούμε τα σημαντικά κομμάτια μας!

Γιάννης Φιλιππίδης Πέμπτη, Ιουλίου 05, 2007 11:02:00 μ.μ.  

Σώπασα...
Σώπασα χρόνια, δεκαετίες.
Ώσπου ανακάλυψα ότι η φωνή μου έκρυβε κρότο.
Όχι απλό πυροτέχνημα, κρότο δυνατό. Κραυγή. Κι αποφάσισα να μη ξαναμείνω σιωπηλός…

από καρδιάς, ο γιάννης

δημήτρης βαρβαρήγος Πέμπτη, Ιουλίου 05, 2007 11:56:00 μ.μ.  

η μεγαλύτερη κραυγή είναι της σιωπής, μα δύσκολο να το ζητάς σε κάποιον άνθρωπο να λέει μόνο όσα αισθάνεται...

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουλίου 06, 2007 5:53:00 π.μ.  

Ελένη μου
η μαγεία μας είναι να καταφέρνουμε να είμαστε πάντοτε καλά.
Διατήρησε ζωντανή μέσα σου την συνταγή.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουλίου 06, 2007 5:53:00 π.μ.  

Moira καλώς ήρθες.
Καλά το είπες. Διακήρυξη.
Το κάθε τι σε σχέση με την ψυχή μας πρέπει να έχει επισημότητα και κύρος.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουλίου 06, 2007 5:53:00 π.μ.  

Φαγγαραγκαλιασμένη μου
απληστία να το πώ;

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουλίου 06, 2007 5:54:00 π.μ.  

Adiple
Τούτο δεν είναι το σωστό;
Για την ψυχή μας μη σκέπτεσαι τους άλλους, για να μπορούμε να κοιταζόμαστε στον καθρέφτη δίχως ντροπή.
Χαρά μου που ήρθες.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουλίου 06, 2007 5:55:00 π.μ.  

Γιαννη
δεν πρέπει να κρύβουμε ποτέ όσα να πούμε έχουμε.
Να μιλάμε πρέπει και να μιλάμε από καρδιάς.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουλίου 06, 2007 5:55:00 π.μ.  

Δημήτρη
η σιωπή πρέπει να έχει τις στιγμές της για να έχει αξία.
Τούτο τουλάχιστον εμείς το γνωρίζουμε καλά.

Βασιλική Παρασκευή, Ιουλίου 06, 2007 9:30:00 π.μ.  

αυτο μας ελειπε!
να μην την δεχθειςςςςςς!
:))))))

Mist Παρασκευή, Ιουλίου 06, 2007 11:56:00 π.μ.  

"... κι όταν φύγεις, να μου το πείς μονάχα, μην ν' αφήσεις να μαντεύω, να παλεύω. Λόγια και πράξεις που αισθάνεσαι- βίωμα- να γινούν..."
Μου είπε κάποιος, και τούτες οι λέξεις σου, την μνήμη μου ξύπνησαν, θαρρώ τότε θα έχεις-έχω-έχουμε, κάνει τα πάντα.
Απ' αύριο φεύγω, και σου αφήνω μια σταγόνα δροσιάς για ένα όμορφο καλοκαίρι.

Βασιλική Παρασκευή, Ιουλίου 06, 2007 1:54:00 μ.μ.  

εγω παω για μπανακι...
βουτιες...
ηλιο...
θαλασσα...
ξαπλα...
εσυ τι ειπαμε οτι κανειςςςς;;;
γραφειςςςςς!!!!!
αντε γιατι αααααααα!
:))))

καλο σ/κ!!!!
:)))))

mad2luv Παρασκευή, Ιουλίου 06, 2007 3:10:00 μ.μ.  

μια ζωη δινω στους αλλους...και κανεις δεν νοιαστηκε για μενα ουσιαστικα περα απο εναν,δυο ανθρωπους..εγω να δωσω χαρα,αγαπη,ερωτα,να θρεψω τις ξενες ψυχες...τη δικη μου ποιος θα την θρεψει?......

adiple Παρασκευή, Ιουλίου 06, 2007 3:14:00 μ.μ.  

Τι να πω. Το διαβάζω και το ξαναδιαβάζω... Τόσο μου αρέσει ο καθαρός ο λόγος όταν τον βρω...

Να σαι πάντα καλά!

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουλίου 06, 2007 3:58:00 μ.μ.  

Βασιλική μου
ορίστε οι προορισμοί.
Καλό Σαββατοκύριακο να έχεις.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουλίου 06, 2007 3:58:00 μ.μ.  

Mist μου
να περάσει όμορφα.
Σ’ ευχαριστώ για τούτη τη σταγόνα, κάποτε οι σταγόνες είναι πολυτιμότερες κι από βροχές.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουλίου 06, 2007 3:58:00 μ.μ.  

Mad2luv
Κορίτσι μου έλειψες.
Εύχομαι να πήγαν όλα καλά.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουλίου 06, 2007 3:59:00 μ.μ.  

Adiple σ’ ευχαριστώ μα να προσέχεις.
Πονώ τους ανθρώπους με τις λέξεις μου.

Βίκυ,  Παρασκευή, Ιουλίου 06, 2007 6:41:00 μ.μ.  

Εγώ τώρα, τελείως λάθος καταλαβαίνω πως σε κάποια απευθύνεσαι;... (όχι μόνο την ψυχή σου). Είναι κάτι ψυχές όμως, που μέσα από τον πόνο τους, ξέρουν να αγαπούν και να αγκαλιάζουν τις καρδιές μας...

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Ιουλίου 06, 2007 10:13:00 μ.μ.  

Όχι και τόσο λάθος Βίκυ μου.
Έχεις καιρό να γράψεις..

spaigeck Τετάρτη, Ιουλίου 18, 2007 12:22:00 μ.μ.  

μια ζωή την έχουμε... αν την σπαταλάμε και αυτή....???
φιλάκια....

Ηχος πλαγιος. μονος...

Ηχος πλαγιος. μονος...
Μπαρτζουλιάνος, 2008, ISBN: 960-897-459-3

Τα γραμματα της Υβοννης

Τα γραμματα της Υβοννης
Δρόμων, 2010, ISBN: 978-960-694-075-0

Υποσχεσεις του Φθινοπωρου

Υποσχεσεις του Φθινοπωρου
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-0-3

Δρομοι Παλιοι

Δρομοι Παλιοι
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-5-8

Στον χτυπο επανω της καρδιας

Στον χτυπο επανω της καρδιας
Θεσσαλονίκη 2010, εκτός εμπορίου

Αιθουσα αναμονης - Εισιτηρια

Αιθουσα αναμονης - Εισιτηρια
e-book, 2010, ISBN: 978-960-93-2244-7

Οι ανεμοι του καλοκαιριου

Οι ανεμοι του καλοκαιριου
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-3-4

Δρομολογια τρενων

Δρομολογια τρενων
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-6-5

Στον χτυπο επανω της καρδιας

Στον χτυπο επανω της καρδιας
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-2-7

ηχος Πλαγιος. Μονος... δευτερη γραφη

ηχος Πλαγιος. Μονος... δευτερη γραφη
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-1-0

Οι νυχτες με σενα

Οι νυχτες με σενα
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-4-1

Με κρασι και ποιηση αγκαλια…

Συνοδοιποροι σε διαδρομες νυχτερινες

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP