Από το Blogger.

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2007

Δεν είναι έτσι η αγάπη, είπα

Ταξιδεύοντας γνώρισα την αγάπη. Είχε μάτια καστανά κι ένα πέπλο θλίψης ριγμένο στα μαλλιά της. Δε την ξανά ‘δα. Έκτοτε ταξίδεψα κρατώντας μέσα μου ένα παιδί, δεν είμαι εγώ φώναζα πάντα, είναι το παιδί, κι εκείνο έκλαιγε κρατώντας χαμηλά σκυμμένο το κεφάλι. Και τώρα πως έτσι γύρισε ο τροχός του χρόνου και την έφερε πάλι μπροστά μου. Είχε τα ίδια καστανά μάτια μα στην ψυχή της είχε τον Κάφκα, τον Choucas εκείνο το μαύρο πουλί που έβλεπε ο Σαχτούρης στον καθρέφτη του. Και το παιδί μέσα μου άρχισε να κλαίει αυτόβουλα κι ασταμάτητα. Είχα έναν πόθο στα στήθη μου για την ώρα αυτή κι ο πόνος μου στέρησε την χαρά.
Ένιωσα το παιδί μέσα μου να πεθαίνει, και τώρα ήμουν εγώ δεν ήταν το παιδί που ένιωθε. Κι ένιωσα τον Choucas να με αγγίζει. Ξεκίνησε τρυπώντας μου το στήθος, μετά τα μάτια, θέλησα να φύγω τρέχοντας μα ήμουν αδύναμος πια. Δεν είναι έτσι η αγάπη, είπα κι έκλεισε τα μάτια μου το πουλί με τα φτερά του. Όταν συνήλθα ήμουν πεσμένος στο δωμάτιο δίπλα στο παράθυρο, στα χέρια κρατούσα ακόμα εκείνη τη φωτογραφία σου.
Κοιτάζοντας στο κενό, δε θα ταξιδέψω ποτέ ξανά, είπα, έκλεισα την πόρτα πίσω μου κι όλα γίνηκαν σιγά σιγά σκόνη.

28 Λόγια σαν τα χρόνια...:

Hliaxtida Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2007 8:43:00 π.μ.  

Eγω καρδιά μου γλυκιά δεν εχω πιει καφε ακομη που σημαινει πως δεν εχω "συνελθει" οπως γραφεις και συ, αρα σιγα μην το καταλαβαινα! Θα πιω καφε και θα περασω ξανα για το "β" σχόλιο!!
καλημερουδια

POETIC SIN Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2007 9:03:00 π.μ.  

Καλημέρα Ήχε!
Να ταξιδέψεις! Όλοι ταξιδευτές κι όλοι μαθητές αυτοδίδακτοι. Πολλές φορές φοβισμένοι απ’ το παρελθόν αλλά και το μέλλον. Όμως η ζωή δρόμος και πώς να τον περπατήσεις μακριά απ’ αγάπες;
Να είσαι καλά!

ο δείμος του πολίτη Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2007 10:16:00 π.μ.  

Υπέροχο. Μία τρανή φωνή που σκεπάζει τον πόνο που προκαλει κάθε ταξίδι, κάθε εικόνα απογοήτευσης. Μία αγέρωχη αρνητική στάση απέναντι στη βορά της φαντασίας.

eρωτακι Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2007 11:14:00 π.μ.  

Όλα θα γίνουν φως, Γιάννη μου, γιατί κλείνοντας την πόρτα στο παρελθόν, ανοίγεις ένα παράθυρο στος μέλλον, στο φως!

Σε φιλώ πολύ.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΡΙΖΩΝΗ Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2007 1:59:00 μ.μ.  

Γιάννη μου , οι μόνοι αληθινοί παράδεισοι είναι οι χαμένοι παράδεισοι.

iLiAs Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2007 5:09:00 μ.μ.  

..το κενό μπορεί να μεγαλώνει, αλλά από τη σκόνη Ιωάννη, θα προκύψει κατι νέο.

Καλο σου απόγευμα Ήχε.

Hliaxtida Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2007 5:19:00 μ.μ.  

To μονο που με κανει να ταξιδεύω πια ειναι το κενό..

Mist Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2007 7:15:00 μ.μ.  

"Κοιτάζοντας στο κενό, δε θα ταξιδέψω ποτέ ξανά, είπα, έκλεισα την πόρτα πίσω μου κι όλα γίνηκαν σιγά σιγά σκόνη".

κάπως έτσι είναι ήχε)))

νάσαι καλά

trying escape the truth Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2007 8:37:00 μ.μ.  

Από τη σκόνη θα βρεις ξανά τη δύναμη για νέα ταξίδια
Πολύ όμορφο κείμενο

gwgw,  Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2007 9:42:00 μ.μ.  

κοιτάζοντας το κενό,είπα για μια
στιγμή να πέσω,αλλά κρατήθηκα από
την ψυχή μου και προτίμησα να γράφω...
φιλιά πολλά...

ΒΊΚΥ Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2007 9:54:00 μ.μ.  

Πόσο πληγώνουν, οι "σταθερές", όταν αλλαγμένες τις ανταμώνεις στο χρόνο... Πόσο μας αλλάζουν μετά; Και πώς το αύριο πια βλέπεις; Και τι ορίζεις σταθερό, στο μέτρο του ανθρώπου;

Καλό βράδυ!

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2007 10:41:00 μ.μ.  

Μαρία μου
και σου το είπα πολλές φορές μην κάνεις τέτοια επικίνδυνα πράγματα.
Τι θέλεις τώρα, ν πας πάθεις τίποτε να τρέχουμε;

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2007 10:41:00 μ.μ.  

Poetic μου
ταξιδεύω, μα κουράσθηκα πια να ταξιδεύω δίχως προορισμό.
Να είσαι κι εσύ καλά.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2007 10:44:00 μ.μ.  

eρωτάκι μου όλα φως γίνονται.
Όλα μαθαίνουν πάλι να ελπίζουν.

Σε φιλώ κι εγώ.
Να χαίρεσαι το όμορφο νέο σου σπίτι.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2007 10:45:00 μ.μ.  

Κατερίνα μου
οι πιο χαμένοι παράδεισοι είναι εκείνοι οι μέσα μας.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2007 10:45:00 μ.μ.  

Ηλία
κάτι από στάχτη έχουν οι σκόνες κι εμείς Φοίνικες…

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2007 10:45:00 μ.μ.  

Μαρία μου
τούτο κι αν είναι απαισιόδοξο.
Εγώ σ’ αγκαλιάζω κι ας μ’ επιπλήττεις για τις βροχές μου, τα φίδια μου, τα λυπημένα λόγια μου στην άκρη του καθρέφτη…

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2007 10:45:00 μ.μ.  

Mist μου
και τι κάνεις τελικά, δεν ταξιδεύεις;

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2007 10:45:00 μ.μ.  

Trying μου
ευχαριστώ μα το θέμα είναι να έχουν προορισμό, για να μην σε κουράσουν.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2007 10:45:00 μ.μ.  

Γωγώ
μου σε φιλώ κι εγώ, σ’ ευχαριστώ που δεν έπεσες.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2007 10:46:00 μ.μ.  

Βίκυ μου
έλεγα από πάντα πως τίποτε δεν γυρίζει ίδιο από το παρελθόν, αν επιστρέψει έχει αποκτήσει μια μορφή φαντασματωδη, για τούτο κάποια στιγμή στοιχειώνει τα όνειρα μας.
Για τούτο αν κάποτε συναντήσεις εκείνες τις σταθερές πρέπει τα μάτια να κλείσεις αν είσαι επιρρεπείς αν πάλι δεν είσαι κοίταξε καλά να δείς πως καταντούν εκείνα που έμειναν πίσω κι επιθυμούν τώρα να επιστρέψουν.

Δεν υπάρχουν σταθερές στους ανθρώπους υπάρχουν μόνο σταθερές σχετικές με τους ανθρώπους.
Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος, το είπε και η ποιήτρια.
Σημασία έχει να διαφυλάξεις την αξιοπρέπεια σου.

Όμορφο βράδυ να έχεις.

piece de resistance Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2007 11:50:00 μ.μ.  

ixe eixe plagie kai mone eisai ed?Apo to exairetiko blog tis marinas odigithika sta dika sou meri gia na se kaleso sta domatia mas http://www.doresist.blogspot.com/ena taxidaki kai emeis taxidevontas allote vriskoume kai allote xanoume tin agapi.Mia idea an pieis ta dakrya sou an katapieis aftes tis stagones pou trexoun isos isos na gefteis ton ixo tis kardiass afton pou se agapane alithina.It is worth trying

Μαρινα Γ..... εμπυρη γνωση Παρασκευή, Οκτωβρίου 12, 2007 12:16:00 π.μ.  

"δεν ειναι ετσι η αγαπη" ....
απο παιδι φωναζω...
και τωρα που μεγαλη πια εγινα ιδια κραυγη η ψυχη ψυχη μου κραυγαζει...
"δε ειναι ετσι η αγαπη"....
κι άλλαξαν οι χρονοι των ματιων το χρωμα...η μηπως όχι;
μεγαλωσα πια κι η μνημη ξεθωριαζει...

καλη σου νυχτα ψυχη μου...

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Οκτωβρίου 12, 2007 12:28:00 π.μ.  

Πουλί η αγάπη και ταξιδεύει piece de resistance.
Καλώς ήρθες.
Τι να καταπιείς και τι ν’ αφήσεις με το κύμα να ταξιδέψει;
Θάλασσες πολλές φορές το δάκρυ το κρυφό της ψυχής και δεν κρατιέται.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Οκτωβρίου 12, 2007 12:28:00 π.μ.  

Μαρίνα της καρδιάς μου δεν άλλαξε το χρώμα τον τρόπο να κοιτάζουν, τον τρόπο άλλαξε ο χρόνος, κ’ η μνήμη δεν ξεθωριάζει μα κουράσει τις καθημερινές πράξεις.

Άφησε την για λίγο στην άκρη…

Να ξημερώνεις υπέροχα ψυχή μου…

trying escape the truth Παρασκευή, Οκτωβρίου 12, 2007 3:56:00 μ.μ.  

Οταν θα ξερεις ποιος είναι ο προορισμός θα είναι και όμορφο το ταξίδι αν και δεν χρειάζεται πάντα να ξέρουμε προς τα που πηγαίνουμε
Μέχρι να διαλυθεί η σκόνη θα έχεις βρει σίγουρα τον προορισμό σου και τότε διάλεξε την πιο μακρινή διαδρομή για να το ευχαριστηθείς περισσότερο :)

Κυβέλη Δραγούμη Δευτέρα, Οκτωβρίου 29, 2007 11:12:00 π.μ.  

Hχε μου...


υπέροχο υπέροχο κείμενο...
"Ταξιδεύοντας γνώρισα την αγάπη. είχε μάτια καστανά..."

κι η δικιά μου Αγάπη έτσι ακριβώς ήρθε... μα το παιδί μέσα μου δεν πέθανε ούτε στιγμή .. μόνο προβλήματα μου δημιούργησε..
άσε που δεν ακούει κανέναν... αλλιώς θα του τα έψελνα..
μόνο να φωνάζει και να κλαίει ξέρει...

Ηχος πλαγιος. μονος...

Ηχος πλαγιος. μονος...
Μπαρτζουλιάνος, 2008, ISBN: 960-897-459-3

Τα γραμματα της Υβοννης

Τα γραμματα της Υβοννης
Δρόμων, 2010, ISBN: 978-960-694-075-0

Υποσχεσεις του Φθινοπωρου

Υποσχεσεις του Φθινοπωρου
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-0-3

Δρομοι Παλιοι

Δρομοι Παλιοι
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-5-8

Στον χτυπο επανω της καρδιας

Στον χτυπο επανω της καρδιας
Θεσσαλονίκη 2010, εκτός εμπορίου

Αιθουσα αναμονης - Εισιτηρια

Αιθουσα αναμονης - Εισιτηρια
e-book, 2010, ISBN: 978-960-93-2244-7

Οι ανεμοι του καλοκαιριου

Οι ανεμοι του καλοκαιριου
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-3-4

Δρομολογια τρενων

Δρομολογια τρενων
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-6-5

Στον χτυπο επανω της καρδιας

Στον χτυπο επανω της καρδιας
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-2-7

ηχος Πλαγιος. Μονος... δευτερη γραφη

ηχος Πλαγιος. Μονος... δευτερη γραφη
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-1-0

Οι νυχτες με σενα

Οι νυχτες με σενα
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-4-1

Με κρασι και ποιηση αγκαλια…

Συνοδοιποροι σε διαδρομες νυχτερινες

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP