Από το Blogger.

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2007

Ήχος Πλάγιος. Μόνος...

Σιγάνεψαν τα κύματα
βρήκαμε στην εξώπορτα τον βυθό της θάλασσας.
.
Κογχύλια, άμμο, συντρίμμια
σεντούκια σφαλισμένα πλοίων πειρατικών.
Κι άλλοτε
από ένα παλιό ταξίδι ξεπροβάλει μια μνήμη
ενθύμιο

που καιρό ξεχάσθηκε στα πλαϊνά μιας βαλίτσας
φέρνοντας ένα δάκρυ στα μάτια
μια υποψία απόδρασης
.
κι ένας ήχος απαλός, όχι τρυφερός, νοσταλγικός
ήχος πλάγιος
ποτίζει την αίσθηση στην ψυχή
πως πάντοτε, μένεις μόνος…

.

απο το e-book: Ιωάννης Τσιουράκης, Ήχος Πλάγιος. Μόνος... δεύτερη γραφή

18 Λόγια σαν τα χρόνια...:

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ Τρίτη, Οκτωβρίου 16, 2007 6:52:00 μ.μ.  

Μμμμμμ...'..πως πάντοτε, μένεις μόνος…..'
πίτρεψέ μου να διαφωνήσω...
΄Ερχεται από 'κει που δεν το περιμένεις..
Κι ύστερα, έλα να μου μιλήσεις εσύ για μοναξιές..

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

Θρασύβουλος Τρίτη, Οκτωβρίου 16, 2007 7:58:00 μ.μ.  

Ξέρεις τι πάει να πει μαγεύω τους πάντες??Αυτό που κάνεις εσύ πάει να πει!

Hliaxtida Τρίτη, Οκτωβρίου 16, 2007 9:18:00 μ.μ.  

Αυτό που μας κρατάει πολλες φορες ειναι αυτη η μοναξιά, που αλλωτε μπορει να πονάει μα αλλωτε να χει μια γλυκα στην ψυχή

xiozil Τρίτη, Οκτωβρίου 16, 2007 9:47:00 μ.μ.  

Μόνοι ξεκινάμε και μόνοι τελειώνουμε το ταξίδι που λένε "ζωή".
Αρκεί αυτή η γνώση να μην εμποδίζει κανέναν ν' απολαύσει τη συντροφιά, να μοιραστεί το γέλιο και το δάκρυ των συνοδοιπόρων του στη διάρκεια αυτής της πορείας.

Πολλές καθυστερημένες καλησπέρες!

ghteytria Τρίτη, Οκτωβρίου 16, 2007 10:25:00 μ.μ.  

Εξαιρετικό ποίημα!
Σημαντικό πολύ ότι υπήρξε μια μνήμη ενθύμιο στα πλαϊνά μιας βαλίτσας. Αν ήξερες πόσες μοναξιές δεν έχουν καν αυτό.
Σωστή η αίσθηση στην ψυχή. Μόνοι μένουμε εν τέλει. Και μαζί μόνοι και χώρια μόνοι... Είναι το τίμημα των μεγάλων ερώτων. Κοστίζουν ακριβά...

eρωτας Τετάρτη, Οκτωβρίου 17, 2007 10:50:00 π.μ.  

xiozil και ghteytria με κάλυψαν απόλυτα.

Πανέμορφο γραπτό, τολμώ να πω από τα καλύτερά σου, Γιάννη μου.

Καλή σου μέρα..

sunshine Τετάρτη, Οκτωβρίου 17, 2007 12:08:00 μ.μ.  

Νομίζω ότι περιγράφεις τον εαυτό σου εδώ...
Κι εγώ σταματώ, δεν έχω να πω τίποτα...

Μαρινα Γ..... εμπυρη γνωση Πέμπτη, Οκτωβρίου 18, 2007 1:25:00 π.μ.  

ΗΧΕ ΠΛΑΓΙΕ....Πρωτε
Αναστασιμε ΗΧΕ μα κι εγκωμιων Μ.Παρασκευης ακουσμα...

ΗΧΕ ΠΛΑΓΙΕ...
ενα ευχαριστω θελω να σου πω....
για όλα...για τα όλα Σου

φιλι αγαπης κι ειναι για παντα

onisimos Πέμπτη, Οκτωβρίου 18, 2007 10:49:00 π.μ.  

Kαλημέρα!!! Πολύ καλό blog!!!
Ίσως αυτά τα δάκρυα της απόδρασης να είναι η λύτρωση από το παρελθόν και η φυγή στο μέλλον. Στην αναζήτηση όμως και των παρελθόντων και των μελλόντων πάντα θα βαδίζουμε μόνοι...

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Οκτωβρίου 18, 2007 2:39:00 μ.μ.  

Γλαρένια μου
σίγουρα όλα έρχονται από εκεί που δεν το περιμένεις, το πιο μεγάλο ταξίδι όμως πάντοτε μόνη της η ψυχή μας το κάνει.
Κερνάς καφέ, μόνο στον καφέ πρέπει για τις μοναξιές να μιλάς!

Σε φιλώ.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Οκτωβρίου 18, 2007 2:39:00 μ.μ.  

Θρασύβουλε
η δύναμη είναι της λύπης που μαγεύει.
Ευχαριστώ όμως.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Οκτωβρίου 18, 2007 2:40:00 μ.μ.  

Μαρία μου
το είπα και άλλοτε κυλάει στις φλέβες μας για αίμα η μοναξιά.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Οκτωβρίου 18, 2007 2:40:00 μ.μ.  

Xiozil μου
αν στην πορεία του ο καθένας δεν έχει ζήσει την συντροφιά τότε δεν έχει δει ολόκληρο το πρόσωπο της μοναξιάς.
Να είσαι καλά κορίτσι μου.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Οκτωβρίου 18, 2007 2:40:00 μ.μ.  

Γυτεύτρια μου
πολλές, πάρα πολλές.
Ξυπνούν πρίν από εμάς τα πρωινά και περιμένουν μ’ ένα φλιτζάνι ψημένο καφέ να μας κεράσουν.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Οκτωβρίου 18, 2007 2:40:00 μ.μ.  

eρωτα μου
να είσαι πάντοτε ευτυχισμένη.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Οκτωβρίου 18, 2007 2:40:00 μ.μ.  

Sunshine μου
το κάθε τι εδώ μέσα περιγράφει και μια μου πλευρά.
Μα να μιλάς πρέπει, να μην σιωπείς.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Οκτωβρίου 18, 2007 2:40:00 μ.μ.  

Μαρίνα μου της σιωπής πια να μιλήσω κι εγώ για ευχαριστώ;
Πόσα και για πόσους λόγους, αναρωτήθηκες ποτέ σου;
Πόσα και για πόσους ουρανούς…

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Οκτωβρίου 18, 2007 2:41:00 μ.μ.  

Ονήσιμε ευχαριστώ.
Καλώς ήρθες.
Στην αναζήτηση της ψυχής μας απομένουμε περισσότερο μόνοι από ποτέ.

Ηχος πλαγιος. μονος...

Ηχος πλαγιος. μονος...
Μπαρτζουλιάνος, 2008, ISBN: 960-897-459-3

Τα γραμματα της Υβοννης

Τα γραμματα της Υβοννης
Δρόμων, 2010, ISBN: 978-960-694-075-0

Υποσχεσεις του Φθινοπωρου

Υποσχεσεις του Φθινοπωρου
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-0-3

Δρομοι Παλιοι

Δρομοι Παλιοι
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-5-8

Στον χτυπο επανω της καρδιας

Στον χτυπο επανω της καρδιας
Θεσσαλονίκη 2010, εκτός εμπορίου

Αιθουσα αναμονης - Εισιτηρια

Αιθουσα αναμονης - Εισιτηρια
e-book, 2010, ISBN: 978-960-93-2244-7

Οι ανεμοι του καλοκαιριου

Οι ανεμοι του καλοκαιριου
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-3-4

Δρομολογια τρενων

Δρομολογια τρενων
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-6-5

Στον χτυπο επανω της καρδιας

Στον χτυπο επανω της καρδιας
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-2-7

ηχος Πλαγιος. Μονος... δευτερη γραφη

ηχος Πλαγιος. Μονος... δευτερη γραφη
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-1-0

Οι νυχτες με σενα

Οι νυχτες με σενα
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-4-1

Με κρασι και ποιηση αγκαλια…

Συνοδοιποροι σε διαδρομες νυχτερινες

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP