Από το Blogger.

Πέμπτη, 20 Μαρτίου 2008

Kλείνω το στόμα

Με μάτια λυγισμένα σε κοιτάζω
οι σκέψεις μου τρέμουν απ’ την ανημποριά
κλέινεις τα μάτια κι αφήνεις ένα δάκρυ
στο μέτωπο με χτυπάει
ξανά και ξανά

κλείνω το στόμα
δε θ’ ακούσεις ποτέ ξανά από μένα τη λέξη πονάω
δε θα μ’ ακούσεις
βρήκα τον τρόπο να λιγοστεύω τις νύχτες
όχι τον χρόνο συσκότισης τ’ ουρανού
εγώ να λιγοστεύω
να γίνομαι ένα μικρό έντομο στον θολό ουρανό
στον ουρανό εκείνο που αναπνέεις.

Κάποια φορά
καθώς ψηλά θα πετώ
θα χαράξω το όνομα σου μέσα στα σύγνεφα
κι έτσι καθώς θα πέφτει ξανά το σκοτάδι
θα γεμίσεις με θολή και παγωμένη νύχτα.

22 Λόγια σαν τα χρόνια...:

ΚΑΜΕΛΙΑ Παρασκευή, Μαρτίου 21, 2008 12:38:00 π.μ.  

Νύχτες χρωματισμένες μαύρο μαργαριτάρι,νύχτες θαλασσιές.Λόγια στο έδαφος σκόρπια κείτονται..όνειρα κατεδαφιστέα.Βάλε καλύπτρα στο στόμα μην μιλάς,άχνα μην βγάλεις..μην χαραμίζονται οι λέξεις σου.Λόγια σκόρπια στο έδαφος,μην μιλάς.Λέξεις που σου γίνηκαν ρητορικά χαλίκια στο στόμα,ένα αχ σου βαρύγδουπο.Ψυχή ανάργυρη περιπλανώμενη στης θάλασσας τ'ανοιχτά και τα πανιά σου αστραφτερά. ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ:)

επιρρεπης Παρασκευή, Μαρτίου 21, 2008 10:32:00 π.μ.  

αναρωτιέμαι: έχει αποτέλεσμα αυτή η προσπάθεια; κι αν κλείσει το στόμα δεν ξεχειλίζει από τα μάτια το "πονάω";

επιρρεπης Παρασκευή, Μαρτίου 21, 2008 10:35:00 π.μ.  

και μια παράτερη παράκληση... εκείνο το υπέροχο νανούρισμα που ακουγόταν πριν κάποιες μέρες.. πώς μπορεί να φτάσει ως εδώ?

mad2luv Παρασκευή, Μαρτίου 21, 2008 10:12:00 μ.μ.  

αχ,ποσες φορες εχω σκεφτει εκ των υστερων οτι επρεπε να το κλεισω αυτο το στοματακι μου...αχ..υπεροχος για πολλοστη φορα...καλησπερα καλε μου...

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΡΙΖΩΝΗ Παρασκευή, Μαρτίου 21, 2008 10:43:00 μ.μ.  

Χρόνια πολλά ήχε μου .Σήμερα είναι η μέρα μας .Η μέρα των ποιητών και των καταραμένων. Φιλάκια

rip1708 Παρασκευή, Μαρτίου 21, 2008 11:02:00 μ.μ.  

αν διαλεξεις να γινεις ενα εντομο στον θολο ουρανο διαλεξε να γινεις πυγολαμπιδα για να τον φωτιζεις :)

iLiAs Σάββατο, Μαρτίου 22, 2008 7:10:00 π.μ.  

..όσο και να το προσπαθούμε καμιά φορά, όσο και να θέλουμε..η καρδιά, άλλα πράττει..το πονάω βρίσκει τρόπο και "ακούγεται".

..καλό σαββατοκυριακο Ιωάννη.

katerina Σάββατο, Μαρτίου 22, 2008 1:19:00 μ.μ.  

Μυστήριο είναι η αγάπη ..μυστήριο κι ο πόνος... κι αν ακόμα βούμε τροπους να μην γίνεται κραυγή ο πόνος ... το σημάδι θα υπάρχει για πολυ ακόμα μα ισως τότε θεραυπευτικά να λειτουργεί..
Ενα όμορφο Σαββατοκυριακο νάχεις ήχε μου!!!

rodoula-kelly Σάββατο, Μαρτίου 22, 2008 7:37:00 μ.μ.  

κι έτσι καθώς θα πέφτει ξανά το σκοτάδι
θα γεμίσεις με θολή και παγωμένη νύχτα.

ΠΟΣΟ Μ'ΑΡΕΣΕ!

Μαργαρίτα Σάββατο, Μαρτίου 22, 2008 10:55:00 μ.μ.  

Τα πιο πολλά λόγια, με στόμα
κλειστό τα λέμε... η σιωπή είναι
πολλές φορές,για μας τους ίδιους,
πολύ πιο φλύαρη!! Τότε μπορούμε
να πούμε αυτά που πραγματικά θα
θέλαμε!! Πόσες αλήθειες κρύβει
η σιωπή μας!! Η αγάπη, ο πόνος,
η χαρά, η λύπη...εκει γεννιούνται
και μας πολιορκούν...

Να είσαι καλά** :)

..αγγελoσκονη.. Δευτέρα, Μαρτίου 24, 2008 2:28:00 μ.μ.  

σημασία έχει να μπορείς να πετάς...ακόμα και σαν μικρό έντομο!!να έχεις φτερά και να πετάς...

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Τρίτη, Μαρτίου 25, 2008 12:18:00 π.μ.  

Καμέλια μου, πάντα στ’ ανοιχτά η ψυχή, μ’ ένα πανί μισοσκισμένο από τον άνεμο, μ’ ένα σαρίκι στο κεάλι πειρατικό.
Το αχ πάντα θα πονάει κ’ οι λέξεις, μεσόκοπες θα κουβαλούν την εφηβική του κούραση στις πλάτες του να ξεκουρασθεί.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Τρίτη, Μαρτίου 25, 2008 12:18:00 π.μ.  

Επιρρεπή, από παντού το πονάω μα κάποτε πρέπει και για τ’ ανέλπιδο να προσπαθείς.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Τρίτη, Μαρτίου 25, 2008 12:19:00 π.μ.  

Mad μου κι αν έκανες δεν θα έμενες με την πίκρα της μη αντίδρασης σου;
Να μιλάς λέω εγώ, να μιλάς, τότε είναι που μαθαίνεις τα πιο σημαντικά.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Τρίτη, Μαρτίου 25, 2008 12:19:00 π.μ.  

Κατερίνα μου χρόνια πολλά.
Η μέρα μας, ναι…
Και παγκόσια ημέρα ύπνου ήταν, λες…

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Τρίτη, Μαρτίου 25, 2008 12:19:00 π.μ.  

Rip μου ίσως κι αστέρας διάττοντας να γίνω να εύχονται τα παιδιά και οι ρομαντικοί…

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Τρίτη, Μαρτίου 25, 2008 12:20:00 π.μ.  

Ηλία, και τον τρόπο βρίσκει να… νιώθετε…
Όμορφη εβδομάδα να έχεις.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Τρίτη, Μαρτίου 25, 2008 12:20:00 π.μ.  

Κατερίνα μου διδακτικά ίσως θεραπευτικά δε γνωρίζω να πω, κραυγή όμως γίνεται πάντα κι ας είναι μέσα μας εκείνη, κι ας μας ξεσκίζει τα σπλάχνα.
Όμορφή εβδομάδα σου εύχομαι.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Τρίτη, Μαρτίου 25, 2008 12:22:00 π.μ.  

Rodoula μου μόνο τούτο υπάρχει τότε…

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Τρίτη, Μαρτίου 25, 2008 12:24:00 π.μ.  

Ο νικητής ποιος είναι Μαργαρίτα μου;
Κάποιος πρέπει να είναι ο νικητής…

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Τρίτη, Μαρτίου 25, 2008 12:24:00 π.μ.  

Αγγελόσκονη μου πετώ κι ας κάποτε νιώθω να σέρνονμαι…

Ηχος πλαγιος. μονος...

Ηχος πλαγιος. μονος...
Μπαρτζουλιάνος, 2008, ISBN: 960-897-459-3

Τα γραμματα της Υβοννης

Τα γραμματα της Υβοννης
Δρόμων, 2010, ISBN: 978-960-694-075-0

Υποσχεσεις του Φθινοπωρου

Υποσχεσεις του Φθινοπωρου
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-0-3

Δρομοι Παλιοι

Δρομοι Παλιοι
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-5-8

Στον χτυπο επανω της καρδιας

Στον χτυπο επανω της καρδιας
Θεσσαλονίκη 2010, εκτός εμπορίου

Αιθουσα αναμονης - Εισιτηρια

Αιθουσα αναμονης - Εισιτηρια
e-book, 2010, ISBN: 978-960-93-2244-7

Οι ανεμοι του καλοκαιριου

Οι ανεμοι του καλοκαιριου
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-3-4

Δρομολογια τρενων

Δρομολογια τρενων
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-6-5

Στον χτυπο επανω της καρδιας

Στον χτυπο επανω της καρδιας
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-2-7

ηχος Πλαγιος. Μονος... δευτερη γραφη

ηχος Πλαγιος. Μονος... δευτερη γραφη
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-1-0

Οι νυχτες με σενα

Οι νυχτες με σενα
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-4-1

Με κρασι και ποιηση αγκαλια…

Συνοδοιποροι σε διαδρομες νυχτερινες

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP