Από το Blogger.

Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2008

Βυθός δίχως τέλος

Τόσα χρόνια χαμένα
σ’ έναν χειμώνα που λησμονήθηκε το πέρασμα του.

Κυκλάμινο θυμωμένο εσύ.
.
- Όχι, φώναξες.
.
Κι ο άνεμος των φύλλων σου
γίνηκε θάλασσα
κι ο κόσμος
χάθηκε σ’ ένα βυθό
δίχως τέλος.
.
.

Δημοσιευμένο στο Δέλεαρ, Νοέμβριος 2008
.
από το e-book: Ιωάννης Τσιουράκης, Αίθουσα Αναμονής - Εισιτήρια

18 Λόγια σαν τα χρόνια...:

demon Παρασκευή, Φεβρουαρίου 22, 2008 11:22:00 μ.μ.  

Αλλόκοτη εικόνα... Ένα πλοίο μες τα σύννεφα!
Σε περιμένω να παίξεις!

Βασιλική Ν. Κυριακή, Φεβρουαρίου 24, 2008 10:21:00 μ.μ.  

Πάμε για νέα δημιουργία νέου κόσμου, λοιπόν! Καλή επιτυχία!

Μαργαρίτα Κυριακή, Φεβρουαρίου 24, 2008 11:33:00 μ.μ.  

...και τότε πήρες το κυκλάμινο
στα χέρια εσύ...να το γλιτώσεις
απ'τη μανία του βοριά...κι η
θάλασσα ημέρεψε με το χαμόγελό
σου..και ο βυθός τραγούδησε
το όνομά σου τρυφερά..και το
κυκλάμινο κοιμήθηκε στη χούφτα
σου..και είδε όνειρα γλυκά!!

Καληνύχτα**

ΚΑΜΕΛΙΑ Δευτέρα, Φεβρουαρίου 25, 2008 12:52:00 π.μ.  

Εκεί στην άκρη των ματιών σου των θολών να με έβρησκα να χανόμουνα στις δυο σταγόνες των δακρύων σου σαν μια τοσοδούλα..να πέφταν να κυλούσαν στις δυο σου χούφτες..και ύστερα να τα έριχνες στη θάλασσα και να έβγαζαν τα κύμματα αφρούς και ευχές και μυρωδιά απο κόλιανδρο.

rip1708 Δευτέρα, Φεβρουαρίου 25, 2008 7:08:00 μ.μ.  

ομορφα χαθηκε αυτος ο κοσμος..ομως που χαθηκε?

MOIRA Δευτέρα, Φεβρουαρίου 25, 2008 10:02:00 μ.μ.  

Ήχε μου..
μια καλησπέρα πέρασα να αφήσω..
Περνώ απο το σπίτι σου συχνά κ ας μιλώ..
χάθηκα λιγάκι απο τα γεγονότα..

σε φιλώ..

Ιωάννα..

iLiAs Δευτέρα, Φεβρουαρίου 25, 2008 10:51:00 μ.μ.  

..ίσως εκεί στο βυθό βρει τη λύτρωση του..ίσως βρει το "οξυγόνο" που του λείπει στην επιφάνεια.

Καλή βδομάδα Ιωάννη.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Τρίτη, Φεβρουαρίου 26, 2008 5:51:00 μ.μ.  

Demon μου μια διάτρητη καθημερινότητα αφήνει περιθώρια μεγάλα για το παράλογο…

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Τρίτη, Φεβρουαρίου 26, 2008 5:52:00 μ.μ.  

Ο μικρός και ο τρελός θα χτίσουν έναν αληθινά υπέροχο κόσμο Βασιλική μου!
Άραγε θα προσαρμοστούμε ποτέ στην ομορφιά του;

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Τρίτη, Φεβρουαρίου 26, 2008 5:52:00 μ.μ.  

Μένουν αγέρωχα ν’ ατενίζουν τον άνεμο τα κυκλάμινα να σαρώνει την πλάση, ρίχνουν μια δροσοσταλίδα φως, Μαργαρίτα μου, στα νερά του πελάγου και μερεύουν.
Ποιος τραγούδησε πλάι στη θάλασσα κι εκείνη δεν χόρεψε αναρωτιέμαι, σαν ταξιδιώτης σε αγκαλιά προσώπου αγαπημένου από χρόνια χαμένου;

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Τρίτη, Φεβρουαρίου 26, 2008 5:52:00 μ.μ.  

Μια προσευχή σπρώχνει τα δάκρυα να βρουν τον δρόμο της φυγής από τα μάτια.
Τάχα, Καμέλια μου, η Βριζώ προστάτιδα κι αυτή των ναυτικών ποιας θάλασσας ν’ απάλυναν το κύμα πριν να παφλάσει εκείνο στην άμμο την λευκή;
Αρώματα μονάχα η ψυχή μας αναβλίζει, η γη κι ο ουρανός της.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Τρίτη, Φεβρουαρίου 26, 2008 5:52:00 μ.μ.  

Τα πάντα χάνονται, Ηδονικά μοναχική μου, σ’ ένα κόσμο ναυαγισμένο…

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Τρίτη, Φεβρουαρίου 26, 2008 5:53:00 μ.μ.  

Εκεί που χάνονται οι έρωτες, εκεί που τ’ όνειρο καλπάζει σε υποσχέσεις που δε χάθηκαν, εκεί που ο ουρανός έχει το στήθος του ποτίσει στο πορφυρό χρώμα του ήλιου καθώς εκείνος χάνεται.
Rip μου, το όνομα του ανέμου που μας σάρωσε δεν το μάθαμε, μήτε που τράβηξε είδαμε, μια σκέψη έμεινε στου νου μας το αδράχτι να ξημερώσει μια μέρα επόμενη λαμπερή.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Τρίτη, Φεβρουαρίου 26, 2008 5:53:00 μ.μ.  

Ιωάννα μου κύκλους μας φέρνει η ζωή και μας σαρώνει κάποτε.
Για του Θεού τα πλάσματα οι πόνοι.

Να χαμογελάς μονάχα όσο μπορείς.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Τρίτη, Φεβρουαρίου 26, 2008 5:53:00 μ.μ.  

Ηλία έχει κρυμμένα ο βυθός θυμιάματα πολλά.
Παίρνουν λίγο κάθε φορά οι ψυχές και προσκυνούν.
Έτσι μαθαίνουν, έτσι προχωρούν.

Roadartist Τετάρτη, Φεβρουαρίου 27, 2008 9:36:00 μ.μ.  

ωραια φωτογραφία..και το κειμενο σου..

Ανώνυμος,  Τρίτη, Μαρτίου 04, 2008 2:06:00 π.μ.  

ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΟΥ ΣΤΟ ΒLOG ΣΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΘΕΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗΣ ΤΗΣ ΣΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΚΑΤΩ ΠΛΑΤΕΙΑΣ, ΤΩΝ ΔΙΕΡΧΟΜΕΝΩΝ ΛΕΩΦΟΡΕΙΩΝ ΕΞ ΑΘΗΝΩΝ.
ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΔΙΑΔΥΚΤΙΟΠΟΙΗΣΗΣ (ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕΣΩ ΙΝΤΕΡΝΕΤ) ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΘΑ ΒΡΕΘΕΙ ΤΑΧΥΤΕΡΑ ΛΥΣΗ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, π. Ιερόθεος.

«Αθήνα 4 - 2 - 2008
Αγαπητέ μου κύριε Σφυρή,
Εκλεγμένε Δήμαρχε και πρώτε πολίτη του Δήμου μας,

Την παρελθούσα Παρασκευή 01 – 02 – 2008 το βράδυ έφθασα με το λεωφορείο του Κτελ Αργολίδος από την Αθήνα στο Κρανίδι μας.
Όταν μετα παρακλήσεων ζήτησα να μου τοποθετήσουν τις αποσκευές για την στάση της Κάτω Πλατείας μου είπαν ότι δεν θα γίνει η στάση.
Αφού μου είπαν έτσι, εγώ ζήτησα να μάθω την αιτία της αλλαγής και μας είπαν ότι αυτή η αλλαγή έγινε κατόπιν της γνώμης Σας, του Δημάρχου Κρανιδίου!
Όταν όμως τους είπα ότι αυτό αποκλείεται να το έκανε ο Δήμαρχος μας, αυτοί αντέδρασαν και είπαν να απευθυνθούμε σε εσάς (για τα παράπονα μας, κατά πως λέει ο λαός «τα παράπονα σας στο Δήμαρχο»).
Άρα, ερωτώ υμάς, εσείς πήρατε αυτή την απόφαση : τα από Αθηνών διερχόμενα λεωφορεία να μην κάνουν την απαραίτητη όσο και παλαιοτάτη στάση, για τους επί τρεις και πλέον ώρες ταξιδεύοντες ανθρώπους – επιβάτες;;;
Να μην κατέρχονται μετά των αποσκευών τους στην πλατεία την κατά το κοινώς λεγόμενο ‘‘κάτω πλατεία’’, την πλατεία του αλήστου μνήμης ήρωος, Αρχιμανδρίτου κυρού Αρσενίου Κρέστα;;;
Είναι εφικτό να κατερχόμεθα από την κεντρική – άνω πλατεία με τις αποσκευές μας;;;
Ποίος ο λόγος να χρησιμοποιούμε ένα μέσο που καθυστερεί και δεν μας εξυπηρετεί προς το δικό μας συμφέρον και την δική μας ευκολία (των αμοιβόντων προς τον σκοπό αυτό ικανοποιητικώς) ;
Δηλαδή θα μπορούσε η με μεταφορικά μέσα ιδιωτικά – να είναι ασφαλεστέρα η μετακομιδή με ίδια μέσα -taxi- προς τούτο υπάρχοντα αρκετά.
Π α ρ α κ α λ ώ επιληφθείτε προσωπικώς!
Όλους μας ενδιαφέρει η λύση των προβλημάτων που μας αφορούν για την ασφαλή και ταχεία (μετα) κομιδή στα μέρη μας, στην ξεχασμένη νότια Αργολίδα ιδία δε την Ερμιονίδα!


Μετά τιμής.
Ιεροδιάκονος Ιερόθεος Λουμουσιώτης

Κοινοποίηση : (στις Έδρες τους)
1. Νομάρχη Αργολίδος.
2. Πρόεδρο Δημοτικού Συμβουλίου.
3. Μείζων Αντιπολίτευση Δήμου Κρανιδίου.
4. Ελλάσων Αντιπολίτευση Δήμου Κρανιδίου.
5. Υπεύθυνο των Κτελ Αργολίδος»

Σε εισαγωγικά βρίσκεται το κείμενο της επιστολής.

Ηχος πλαγιος. μονος...

Ηχος πλαγιος. μονος...
Μπαρτζουλιάνος, 2008, ISBN: 960-897-459-3

Τα γραμματα της Υβοννης

Τα γραμματα της Υβοννης
Δρόμων, 2010, ISBN: 978-960-694-075-0

Υποσχεσεις του Φθινοπωρου

Υποσχεσεις του Φθινοπωρου
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-0-3

Δρομοι Παλιοι

Δρομοι Παλιοι
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-5-8

Στον χτυπο επανω της καρδιας

Στον χτυπο επανω της καρδιας
Θεσσαλονίκη 2010, εκτός εμπορίου

Αιθουσα αναμονης - Εισιτηρια

Αιθουσα αναμονης - Εισιτηρια
e-book, 2010, ISBN: 978-960-93-2244-7

Οι ανεμοι του καλοκαιριου

Οι ανεμοι του καλοκαιριου
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-3-4

Δρομολογια τρενων

Δρομολογια τρενων
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-6-5

Στον χτυπο επανω της καρδιας

Στον χτυπο επανω της καρδιας
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-2-7

ηχος Πλαγιος. Μονος... δευτερη γραφη

ηχος Πλαγιος. Μονος... δευτερη γραφη
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-1-0

Οι νυχτες με σενα

Οι νυχτες με σενα
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-4-1

Με κρασι και ποιηση αγκαλια…

Συνοδοιποροι σε διαδρομες νυχτερινες

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP