Μας συνοδεύουν
οι έρημοι σταθμοί που περάσαμε
κρύφτηκε η ψυχή μας
πίσω απ' τις ξύλινες
κλειδωμένες τους πόρτες
τις παλιές τους ιστορίες ντύθηκε
τους αμέτρητους αποχαιρετισμούς
κι η ζωή μας
η ζωή μας που στάθηκε
στις σκάλες της πόλης
μα δε ξαπόστασε
οι πέτρες στα πλακόστρωτα που βάδισε
γίνανε θρόισμα φύλλων
τρυφερές οι λέξεις
σ' ένα κατά βάθος
λυπημένο ποίημα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου