Παραμυθιού σελίδες

Είναι ευγενικές οι νύχτες που σε φέρνουν

γυμνή, παραδομένη στο άγγιγμα της θάλασσας

σαν από παραμυθιού σελίδες

που ξέχασε ο χρόνος να γυρίσει

κι απόμεινες κορίτσι μικρό

με μια προσευχή στα χείλη νυχτερινή

σα το πιο μεγάλο της ζωής μας ταξίδι.

Τόσα χρόνια

Τόσα χρόνια, φίλε

μουχλιασμένες διαταγές και διατάξτε

αφηνιασμένα προσκλητήρια και θέατρο

υποκρισία σε κακέκτυπο

πρόχειρα βαμμένες ελπίδες

κι ένα όπλο παρά πόδα

βούλιαξαν τα βήματα

και μαζί τους

ένας κόσμος ολόκληρος που δεν έζησε

και που δε θα ζήσει ποτέ…

Οι γύρω δρόμοι

Άρχισαν να νυχτώνουν οι δρόμοι γύρω απ’ το σπίτι

κι ήταν ακόμα δώδεκα το μεσημέρι

το ακουστικό του τηλεφώνου ήταν κατεβασμένο

κανείς δεν μπορούσε να μας μιλήσει

επ’ έξω ακούγονταν το χτύπημα ενός μπαστουνιού

όποιος κι αν ήταν ξεμάκρυνε πια

στο μέσα δωμάτιο

η πόρτα ήταν μισάνοιχτη

μέσα στην ησυχία του παράδοξου

ακούσαμε ένα κλάμα παιδικό

ήταν οι λέξεις μας

τα μάτια μας

τα χέρια μας

που έκλαιγαν

προδομένα απ’ το ανέκφραστο

μιας ολόκληρης εποχής.

Τα παλιά πατώματα

Βαδίζω απαλά, φωνάζουν τα παλιά πατώματα. Τα ονόματα μας φωνάζουν. Και πώς θ’ ακουστεί μέσα στο άδειο σπίτι, το πάφλασμα των ονομάτων που δεν έχουν πια παραλήπτη, στους πέτρινους τοίχους; Πώς να δικαιολογήσεις την απουσία; Οι ρωγμές γνωρίζουν. Μόνον αυτές. Απορροφούν τις ομιλίες, τα πρόσωπα, τις προσευχές. Αν φυλάξεις ακέραια τη σιωπή της νύχτας, θα ακούσεις κάποιον να ονειρεύεται. Θ’ ακούσεις τη μελωδία των αστεριών καθώς ξαπλώνουν στις παλιές ξύλινες καρέκλες της βεράντας. Έχω ξεχάσει τα βήματα αυτού του χορού. Με πατήματα αδέξια δε θα ξυπνήσω τα ξύλινα πατώματα μήτε και τη νύχτα.

Βαθιά, από τις νοτισμένες σελίδες των παραμυθιών, θα ξεπροβάλει ένα παιδί, ίσως και να είναι κάποιος που αφήσαμε πίσω στα παιδικά μας χρόνια, ίσως πάλι να είμαστε εμείς. Θα προσευχηθεί και θα φυλάξει βαθιά στις τσέπες του τα ονόματα, γραμμένα σε χαρτί. Τη μελωδία θα κάνει πανωφόρι και θα ξαπλώσει στις παλιές ξύλινες καρέκλες της βεράντας με τ’ αστέρια αναμένοντας καρτερικά το πρώτο φως της μέρας.

Τυχαίο ξύπνημα

Με κρατάς απ’ το χέρι, χρόνια και χρόνια που δεν τόλμησα να ζήσω μου διώχνεις μακριά.

Δε φοβάμαι.

Βυθίζεις το χέρι σου στο στήθος, μεταδίδεις παλμούς στην καρδιά μου.

Τι μπορώ να φοβηθώ;

Κοιμάσαι γλυκά, γαλήνια και αθώα.

Κι εγώ δε φοβάμαι πια.

Είσαι πάντα εδώ, μετάξινη κι αέρινη, σαν από παραμύθι βγαλμένη…

Κοιτάζουμε τα σύγνεφα κάποτε, άλλοτε ένα ουράνιο τόξο σ’ έναν μουσκεμένο ακόμα ουρανό.

Απόψε, κοιτάζουμε την Ανατολή, από ένα ξύπνημα τυχαίο…

Θα γείρουμε πάλι σε λίγο.

Ο ένας μέσα στον άλλον…

Ο ένας στη μυρωδιά του άλλου…

Γιορτινές υποσχέσεις

Φεύγουν σα πλοία οι παλιές γιορτινές υποσχέσεις
κάτου από αναμμένα φώτα και χαρούμενες μουσικές

κι ας γνώριζες από παιδί τους μύθους
κι ας γνώριζες πως μόνο στους τέσσερις τοίχους της ψυχής σου
εκείνο το βρέφος θα μπορούσε να έχει γεννηθεί…

Της νύχτας τα φώτα

Άναψα της νύχτας τα φώτα

λάμπες μικρών σπιτιών

πλάι στη θάλασσα που ταξιδεύω
γαλήνεψε ο χρόνος και η αναμονή

γαλήνεψε το κύμα κάτου απ’ το πέλμα

τώρα που ήρθες

κι έπαψε ο χρόνος να κυλά

για ποια αιωνιότητα

μπορούν να μιλούνε πια

εκείνοι που έπαψαν να ζουν ερωτευμένοι;

Οι άνεμοι του καλοκαιριού

"Οι άνεμοι του καλοκαιριού"

(ποίηση)


στη Νίκη Λύτρα


Θεσσαλονίκη, Μάιος 2011
ISBN: 978 – 960 – 92865 – 3 – 4
e-book, ιδιωτική έκδοση



σβήσε το φως, αγάπη μου

από τις τόσες νύχτες που δεν έγραψα
μου έμειναν μονάχα όσες περάσαμε
να σου μιλώ για το φεγγάρι
εκείνο, σα ν’ άκουγε όσα έλεγα
άναβε ένα φως απαλό
κι έλουζε τις λέξεις καθώς ξεπρόβαλαν

κι άφηνες το σώμα σου γυμνό
κάτω απ’ το χάδι των αστεριών
σα βλέμμα άλλο κανένα
να μην έστεκε κάπου απέναντι να το κοιτάξει

http://www.ebooks4greeks.gr/forum/viewtopic.php?p=339#p339

Δρόμοι παλιοί

"Δρόμοι παλιοί"
(ποίηση)


Θεσσαλονίκη, Μάιος 2011
ISBN: 978 – 960 – 92865 – 5 – 8
e-book, ιδιωτική έκδοση



Ύστερα το φιλί έγινε κύκνος λευκός
χάθηκε μέσα στη λίμνη
Το παιδί κοίταξε τον κύκνο
"μα πώς" είπε με απορία
"...εγώ το φιλί θέλησα" κι άρχισε να κλαίει.



http://www.ebooks4greeks.gr/forum/viewto​pic.php?p=336#p336

Οι νύχτες με σένα

"Οι νύχτες με σένα"
(ποίηση)


στη Νίκη Λύτρα


Θεσσαλονίκη, Μάιος 2011
ISBN: 978 – 960 – 92865 – 4 – 1
e-book, ιδιωτική έκδοση



Εμμένω τις νύχτες
τις νύχτες με εσένα

τις νύχτες που σε χώρεσαν
κι εκείνες που ξεχείλισες
γεμάτη από εμένα

από εμένα που έγινα εσύ
κι άλλο δε γυρεύω
απ' το να κοιμίζω το φεγγάρι
κάθε βράδυ
πάνω στα στήθη σου

http://www.ebooks4greeks.gr/forum/viewto​pic.php?p=337#p337