- Μην έρθεις, είπε.
Έξω απ’ το τζάμι ο ουρανός μαύριζε ολοένα.
Μέσα, όλα φυλαγμένα στο ζεστό άγγιγμα του τζακιού.
Πήρε να βρέχει.
Δεν φάνηκε κανείς στον δρόμο.
Στο απέναντι διαμέρισμα ένα παιδί έχει κολλήσει στο τζάμι το πρόσωπο του.
- Κοίταξε!!!
Κόλλησε έπειτα και το δικό της πρόσωπο στο παράθυρο.
Έβρεχε ακόμα.
Απ’ το πρόσωπο το κολλημένο στο τζάμι πήρε να μπαίνει η βροχή.
Εκείνος είχε γίνει ένα φωτεινό μικρό άστρο στον λυπημένο ουρανό του δωματίου.
Λυγίζουν οι έρωτες ανυπεράσπιστοι καθώς είναι, κάτω από το κύμα των συναισθημάτων.
Της μοναξιάς και του έρωτα η φωνή της Τάνιας, ερμηνεύει το "Δε σε βρήκα" στους Ανυπεράσπιστους Έρωτες και μαγεύει για πολλοστή φορά.


1 Λόγια σαν τα χρόνια...:
το τζαμι όριο του Δωματίου
που εμποδίζει τον 'ουρανό' να εισβάλλει
ή τάχα εμπόδιο του Ουρανού μη ξεχυθεί το 'δωμάτιο' έξω ?
Ανυπεράσπιστοι είμαστε στα όρια,
-στα όποια όρια, όπως και νάναι ..
καλό απόγευμα
Ανάρτηση Σχολίου