Όσο κι αν βρέχει
όσο κι αν ξεπλένεται το μέσα μας
υπάρχει πάντα ένα απόθεμα λύπης
που δύσκολα κουρνιάζει στις λέξεις
που σωπαίνει
και γίνονται πιο κρύες οι νύχτες.
Σκοντάφτει μονάχα
σε κάποιους ανθρώπους
σε κάποια βήματα ξένα
που μας φέρνουν πιο κοντά
σ’ εκείνο
που ονομάσαμε κάποτε
"η χώρα των ονείρων μας".
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου