Από το Blogger.

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2007

Για τούτο...

Έχω ακόμα την αίσθηση πως με κοιτάζεις.
Την ίδια αγωνία για το τι θα διακρίνεις στα μάτια μου.
Τα δικά σου μοιάζουν το ταξίδι ακόμα να ψάχνουν κι ας έχουν κουρασθεί σε διαδρομές δίχως προορισμό.

Έχω την εικόνα σου στις πρώτες αχτίδες του απογέματος πλάι στ’ αρχαία.
Κ’ ήσουν, αλήθεια, κυκλάμινο πάνω σε βράχο γαντζωμένο, θαρρείς για να κοιτάξει τον ορίζοντα τον μακρινό μόνο, που εσύ την ανάσα τη γλυκιά αναζήτησες, κι από συνήθειο ίσως όταν θα ‘ρθει, την αίσθηση της πικρίας να έχεις ακόμη στα χείλη.
Καρδιά μου, δε σου είπαν ποτέ για τα ηλιοβασιλέματα;
Δε χρειάζεσαι άλλο ήλιου φως εσύ, είσαι ήλιος λαμπερός στο πιο ψηλό της βασιλείας τ’ ουρανού σημείο.
Κι αλήθεια, πες μου, δε σου δείξε ποτέ κανείς το δρόμο για τα ηλιοβασιλέματα, κ’ ύστερα από αυτά, εκείνους της ανατολής, να μην πονάς καθώς αγγίζεις τι πτυχές της ψυχής σου, να μη δακρύζεις τα βράδια σ’ ένα σπίτι δίχως αγκαλιά να σε γαληνέψει;
Αρχίζω κι ανησυχώ για τον Θεό, μήπως και πήρε κατάφορα ν’ αδικεί εκείνους που προσπαθούν, θαρρείς από χόμπι μη και πάψουν κάποτε ν’ αγωνίζονται.

Κ’ είχα εχθές ένα χαμόγελο για εσένα, που χρόνια τώρα ξέχασα να το φορέσω στα χείλη μου τα θυμωμένα, τα λυπημένα κάποτε σαν τα βροχερά του φθινοπώρου απογεύματα στην πλαγιά ενός βουνού, που βυθισμένα στην ερημιά χάνονται δίχως παρουσία καμιά για συζήτηση.
Κι έμαθα ν’ αλυχτώ με τον καιρό σαν αγρίμι σ’ αναζήτηση.
Είναι κι ο χρόνος που μας βγάζει αλλού.
Τα λάθος βήματα που κάνουν και το χρόνο να μη ξέρει τι να φέρει, και τέλος δε φέρνει τίποτα.
Πια δε περιμένω, καραδοκώ.
Μα και πάλι δεν ξέρω πότε το χέρι ν’ απλώσω να νιώσει την αίσθηση, να μεταδώσει την άλλη, εκείνη που οι λέξεις δεν μπορούν να κυοφορήσουν.
Κ’ οι λέξεις μοιάζουν να μην υπήρξαν ποτέ μέσα μου, σα να προσμένουν του ποτηριού το κούνημα που γέμισε ως το χείλος για να κυλίσουν να πέσουν στην ψυχή ή στο χώμα.

Θα ήθελα πραγματικά να είμαι εκεί ή να είσαι εσύ εδώ.
Για τούτο η αγωνία που σου έλεγα, για το αν έχεις αλλάξει.
Κι άλλαξες.
Φόρεσες τη στολή της ψυχής σου κι όρμισες στον άνεμο.
Θαρρείς κι ο Θεός έτσι σε μικρόφτιαξε για να γλιστράς στον άνεμο, κι όταν είναι για να σε σκοτώσει να σου λειαίνει απλά τις ακμές σου.
Για τούτο τώρα μου μοιάζεις με διαμάντι.
Για τούτο τώρα από ποτέ περισσότερο μου γαληνεύεις της ψυχής τους τυφώνες.
Για τούτο κρατώ το βλέμμα σου που κυλά νερό και μου ξεπλένει το πρόσωπο που αιμορραγεί.
Για τούτο…

9 Λόγια σαν τα χρόνια...:

BeBe Παρασκευή, Μαΐου 25, 2007 10:53:00 π.μ.  

Θα ένιωθα τουλάχιστον μικρή να έκρινα ποτέ κάποιον για το τι τον γεμίζει.
Κυλά σαν νερό και μου ξεπλένει το πρόσωπο..
Αυτό κρατώ. Την καλημέρα μου και Καλό Σαββατοκύριακο Ήχε μου :)

Trelofantasmeni Παρασκευή, Μαΐου 25, 2007 10:57:00 π.μ.  

Θα ήθελες να είσαι εκεί...τι σε κρατάει και δεν πας?

Την αγάπη πρέπει να την διεκδικούμε τελικά όπως όλα στη ζωή Ήχε μου , κάνε το βήμα.

Καλή σου μέρα

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ Παρασκευή, Μαΐου 25, 2007 11:32:00 π.μ.  

Αναρωτιέμαι, γιατί πολλές φορές αναμοχλεύουμε κάποιες θύμησες, από καταστάσεις που πάει μας προσπέρασαν ή τις προπεράσαμε. Σαν αυτομαστίγωμα το βλέπω.
Η ζωή είναι μπροστά σου ΄Ηχε μου, και πολύ θα ήθελα κείμενα λατρείας, από αγάπη που βρήκε ανταπόκριση.
Θέλω να δώ η ομορφη ψυχή σου τότε, πώς θα τον τραγουδήσει τον έρωτα.
Περίεργες που είμαστε εμείς οι γυναίκες...

Γλαρένιες αγκαλιές

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Μαΐου 25, 2007 3:15:00 μ.μ.  

Όλοι γεμίζουμε με πράγματα διαφορετικά
πράγματα που για τον δίπλα μας μπορεί ανούσια να είναι.
Τούτο μονάχα που κρατάς αν και μη απτό είναι που σε κάνει να καίγεσαι
να δροσίζεσαι να μερεύεις να εξοργίζεσαι
είναι η αλήθεια των ανθρώπων
Καλό σου Σαββατοκύριακο bebe μου.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Μαΐου 25, 2007 3:16:00 μ.μ.  

Έριξα στη φωτιά τη ζωή μου
δια τούτη τη διεκδίκηση
κάηκα και καίγομαι ακόμα

Κάποιοι στη ζωή Τρελοφαντασμένη πρέπει να αγωνιστούν
ακόμα και για τον αέρα που ανασαίνουν
κάποιοι άλλοι έχουν δρόμο πιο στρωτό..
Καλό σου Σαββατοκύριακο.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Μαΐου 25, 2007 3:24:00 μ.μ.  

Έχεις δει ουρανό γαλανό απλωμένο απ’ άκρη σ’ άκρη της γης;
Έχεις κοιμηθεί πλάι στο απαλό αγκάλιασμα τη γης και του κύματος;
Κάπως έτσι είναι..

Καλό σου σαββατοκύριακο Γλαρομανούλα.

zoaki Παρασκευή, Μαΐου 25, 2007 4:12:00 μ.μ.  

Toulaxiston synexizeis na agonizesai....

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Μαΐου 25, 2007 4:42:00 μ.μ.  

;-)

Αγωνίστρια κι εσύ zoaki!

Καλό σου Σαββατοκύριακο.

atg,  Παρασκευή, Μαΐου 25, 2007 9:00:00 μ.μ.  

brethika teleiws tuxaia prin ligo ...4 maiou to prwto post pou eida kai mou eipe na meinw (gia 3 logous pou moy ekanan tooosi entupwsi)...
tha ta leme
xarika

Ηχος πλαγιος. μονος...

Ηχος πλαγιος. μονος...
Μπαρτζουλιάνος, 2008, ISBN: 960-897-459-3

Τα γραμματα της Υβοννης

Τα γραμματα της Υβοννης
Δρόμων, 2010, ISBN: 978-960-694-075-0

Υποσχεσεις του Φθινοπωρου

Υποσχεσεις του Φθινοπωρου
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-0-3

Δρομοι Παλιοι

Δρομοι Παλιοι
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-5-8

Στον χτυπο επανω της καρδιας

Στον χτυπο επανω της καρδιας
Θεσσαλονίκη 2010, εκτός εμπορίου

Αιθουσα αναμονης - Εισιτηρια

Αιθουσα αναμονης - Εισιτηρια
e-book, 2010, ISBN: 978-960-93-2244-7

Οι ανεμοι του καλοκαιριου

Οι ανεμοι του καλοκαιριου
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-3-4

Δρομολογια τρενων

Δρομολογια τρενων
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-6-5

Στον χτυπο επανω της καρδιας

Στον χτυπο επανω της καρδιας
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-2-7

ηχος Πλαγιος. Μονος... δευτερη γραφη

ηχος Πλαγιος. Μονος... δευτερη γραφη
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-1-0

Οι νυχτες με σενα

Οι νυχτες με σενα
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-4-1

Με κρασι και ποιηση αγκαλια…

Συνοδοιποροι σε διαδρομες νυχτερινες

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP