Από το Blogger.

Παρασκευή, 11 Μαΐου 2007

Ο πλοηγός μου

Τα παράθυρα, λέω,
πνιγμένα στη σκόνη από τον διπλανό δρόμο
αγκυλωμένα
κοιτάζουν τα βήματά σου καθώς ανεβαίνεις τις σκάλες του σπιτιού.
Τα φώτα αναμμένα ακόμα στον δρόμο,
τα σημάδια σου ανεξίτηλα από όπου πέρασες,
τα κοιτάζω.
Μπαίνοντας, χαμογέλασες όπως πάντοτε έκανες
είπες καλημέρα μ’ έναν τρόπο γλυκό.

Πως κατάφερες και διατήρησες τούτη την τρυφερότητα;
Νιώθω πως σκλήρυνα.
Πως κάθε που απλώνω τα χέρια θα τα δω να ραγίζουν.

Το παλτό σου, ξεθώριασε από τη πολυκαιρία.
Μαύρο κάποτε τώρα αφημένο στο γκρίζο του χρώμα
γέρασε κι αυτό μαζί μας.
Καμιά φορά νιώθω τις αρθρώσεις μου να πονάνε.
Κλείνω τα μάτια ν’ απορροφήσω τον πόνο.

Καθώς φθάνει τ’ απόγευμα,
βγαίνω κάθουμαι στη βεράντα.
Απαλό τ’ αεράκι έρχεται και εισδύει στα μαλλιά μου
με τ’ ακροδάχτυλα μου πιέζεις απαλά το κεφάλι
– λάτρευα την κίνηση σου αυτή – .

Τα παράθυρα που έλεγα
είναι οι σιωπηλοί μάρτυρες της ζωής μας.
Ασάλευτα στο κρύο και τη ζέστη,
στη μοναξιά μας
κάθε ηλικίας, κάθε στιγμής.
Πολλές φορές αποκοιμήθηκα στο πλατύ περβάζι του παραθύρου,
έμαθα έτσι να ενώνω τη ζωή μου με τη δική του.
Στο ίδιο παράθυρο περίμενα ακουμπισμένος πολλά απογεύματα να φανείς.
Κι αλήθεια που ήσουν
γιατί πάντα αργούσες να περάσεις όταν σε περίμενα;
Σα με κάποιο τρόπο να το γνώριζες
και ήθελες να παρατείνεις την αγωνία μου.
Τώρα πάλι περιμένω.
Μόνο που τώρα περιμένω γνωρίζοντας πως θα ‘ρθεις.
Μόνο που τώρα θέλω να ξέρω τι ρούχα φοράς
την χαρά ή την λύπη στο πρόσωπό σου
τη νοσταλγία ή την λησμονιά.

Δεν άλλαξες
με βήματα μικρά σα μόλις να τελείωσες το μάθημα του μπαλέτου
χορεύεις ακόμα με τα μικρά σου ροζ παπούτσια
μπαίνεις στο σπίτι και πετώντας από τη μια στην άλλη άκρη του δωματίου
πιστεύω πως σε φυλακίζω
ανοίγω τις πόρτες να δραπετεύσεις
δε δραπετεύεις
έρχεσαι,
μ’ αγκαλιάζεις
και καθώς ταξιδεύω τα χέρια μου στο κορμί σου δακρύζεις.

Γίνεται καράβι το προηγούμενο χαμόγελο σου
το δάκρυ σου θάλασσα κι όλα ταξιδεύουν
κι ο πλοηγός μου
πάντα και μόνο εσύ.

12 Λόγια σαν τα χρόνια...:

elafini Παρασκευή, Μαΐου 11, 2007 1:46:00 π.μ.  

αυτή τη στιγμή νιώθω πως το "πλοηγός" είανι η πιο ερωτική λέξη που έχω ακούσει...

υ.γ1. μου αρέσει πολύ το νέο Δαντικό σου σκηνικό..

υ.γ2.πως γίνεται να θυμώσω με τη λέξη αρμονία..έτσι κι αλλιώς δεν είμαι των πολλών λέξεων...

όνειρα ταξιδιάρικα..

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Μαΐου 11, 2007 1:52:00 π.μ.  

Είναι λέξη ερωτική κι αφήνεσαι κι όπου σε βγάλει.

Είναι η προσφορά του έρωτα το σκηνικό, ξοπίσω του μονάχα ο δαίμονας ο κακός της σκέψης που λιμνάζει πάντα σε λάθος τοπία καιροφυλαχτεί.

elafini Παρασκευή, Μαΐου 11, 2007 2:06:00 π.μ.  

πως να σε πιάσει όμως αυτός ο δαίμονας όταν καλπάζεις?

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Μαΐου 11, 2007 2:11:00 π.μ.  

Είσαι πολύ τυχερή.
Άνεμος είμαι και σαρώνοντας
μένουν κομμάτια στο κορμί μου απ' ότι σαρώνω.

mad2luv,  Παρασκευή, Μαΐου 11, 2007 4:18:00 π.μ.  

μεγια το νεο look...τελειο...οπως και το κειμενο σου για ακομη μια φορα...

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Μαΐου 11, 2007 5:37:00 π.μ.  

Ευχαριστώ άλλη μια φορά.
Πάλι αυπνίες;

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Μαΐου 11, 2007 7:56:00 μ.μ.  

Καλησπέρα zoaki
καλώς ήρθες.

Η γραφή είναι η μέθοδος αναπνοής μου, τρόπος ζωής.
Είναι ο τρόπος μου να κοιτάζω τον κόσμο, και το μόνο που μ' έσωσε ως τα σήμερα.

ion Παρασκευή, Μαΐου 11, 2007 11:58:00 μ.μ.  

ταξίδι ολο και πιο μακρυνό το απόσταγμα της ψυχής σου.**
την καλησπέρα μου**

Jo-Anna Σάββατο, Μαΐου 12, 2007 12:11:00 μ.μ.  

Προσοχη

Μην σταξει στο παραθυρο τ συννεφο
Μην κι αγγιξει τη γυαλινη σερρα ο ανεμος
Μην φυγουνε κυνηγημενα γι αλλη μια φορα τα χελιδονια .

...απο εναν μονολογο


Ιωαννα

eρωτας Δευτέρα, Μαΐου 14, 2007 9:45:00 π.μ.  

Ό,τι αγαπούμε αποκτά ζωή, γίνεται "δικό" μας, το οικειοποιούμαστε, το ζωντανεύουμε, μας ζωντανεύει...

Πλοηγήσου άνευ όρων στο ταξίδι μαζί της... είναι πέρα και πάνω από την Αγάπη.. από ένα σημείο κι έπειτα, θεωρείται εξωπραγματικό, μαγικό, παραμυθένιο... κι όμως συμβαίνει...

Ηχος πλαγιος. μονος...

Ηχος πλαγιος. μονος...
Μπαρτζουλιάνος, 2008, ISBN: 960-897-459-3

Τα γραμματα της Υβοννης

Τα γραμματα της Υβοννης
Δρόμων, 2010, ISBN: 978-960-694-075-0

Υποσχεσεις του Φθινοπωρου

Υποσχεσεις του Φθινοπωρου
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-0-3

Δρομοι Παλιοι

Δρομοι Παλιοι
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-5-8

Στον χτυπο επανω της καρδιας

Στον χτυπο επανω της καρδιας
Θεσσαλονίκη 2010, εκτός εμπορίου

Αιθουσα αναμονης - Εισιτηρια

Αιθουσα αναμονης - Εισιτηρια
e-book, 2010, ISBN: 978-960-93-2244-7

Οι ανεμοι του καλοκαιριου

Οι ανεμοι του καλοκαιριου
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-3-4

Δρομολογια τρενων

Δρομολογια τρενων
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-6-5

Στον χτυπο επανω της καρδιας

Στον χτυπο επανω της καρδιας
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-2-7

ηχος Πλαγιος. Μονος... δευτερη γραφη

ηχος Πλαγιος. Μονος... δευτερη γραφη
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-1-0

Οι νυχτες με σενα

Οι νυχτες με σενα
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-4-1

Συνοδοιποροι σε διαδρομες νυχτερινες

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP