Από το Blogger.

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2007

Οι γυναίκες που αγάπησα

Οι γυναίκες που αγάπησα
είχαν χρώμα λυπημένο στα μάτια.
Κόβαν κομμάτια, μοίραζαν έναν σκοτεινό ουρανό
με κάθε τους βλέμμα.

Λύγιζαν ξερόχορτα θαρρείς από το πέρασμα τ’ αγέρα.
Έμαθα να λυγώ μαζί τους.
Ταξίδεψα έχοντας το πρόσωπό τους οδηγό
μ’ έβγαλε στην ανοιχτή θάλασσα.

Τα καράβια που ταξίδεψα δεν έδεσαν
πήρε να βρέχει ο σκοτεινός ουρανός.
Απέμειναν φώτα κυκλάμινα
στην άκρη του πελάγου όσα ένιωσα.

Άφηναν την αίσθηση του θυμωμένου χρόνου.
Μπορούν άραγε να ξεμακραίνουν το ίδιο οι σκέψεις
σε δύο χρόνια
το ίδιο σε δυο λεπτά;

Επέστρεφαν σιωπηλές απ’ τα μακρινά τους ταξίδια
μ’ άθικτες αποσκευές
με λίγο αρισμαρί κρατημένο
στις σελίδες κάποιου τσακισμένου βιβλίου.
Στ’ αφτιά τους ηχούσε ο πόνος των πελμάτων
στον κοφτερό βράχο.
Ψαλίδισα τις εικόνες τους.
Έπλασα έναν διαφορετικό κόσμο μα φάνταζε ξένος
ίσως για τούτο ξαπόστασαν τόσο λίγο.

Έριξαν εκείνες τις ίδιες αποσκευές στην πλάτη.
Ξεμάκρυναν.
Ξέφτισαν τα ίχνη επάνω στον βράχο.
Γίνονται επίμονα τα κύματα καθώς χειμωνιάζει.

Το βλέμμα τους απέμεινε να τριγυρίζει μέσα στις λέξεις,
Έτσι γνώρισαν οι λέξεις την ερημιά.
.

από το βιβλίο: Ιωάννης Τσιουράκης, Ήχος Πλάγιος. Μόνος…

18 Λόγια σαν τα χρόνια...:

mad2luv Πέμπτη, Μαΐου 10, 2007 1:43:00 π.μ.  

τι να πω...παλι εγραψες...

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Μαΐου 10, 2007 2:05:00 π.μ.  

Όχι εγώ, η ζωή γράφει..
Και να θυμάσαι πως δεν ξεγράφει ποτέ, μήτε πράγματα μήτε κι ανθρώπους...

Καλό σας ξημέρωμα.

mad2luv Πέμπτη, Μαΐου 10, 2007 2:11:00 π.μ.  

ξερεις κατι?η πρωτη φορα που διαβασα ποστ σου ηταν πριν λιγες μερες σε μια πολυ ασχημη ψυχολογικη κατασταση-πραγμα σπανιο για μενα-και με εκανες να νιωσω υπεροχα...πως μεσα απο ενα τοσο ψυχρο τροπο επικοινωνιας αναπτυσονται τοσο θερμα συναισθηματα?...μπραβο και παλι...

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Μαΐου 10, 2007 2:27:00 π.μ.  

Σ’ ευχαριστώ.
Δε νομίζω όμως ότι αξίζω κάτι τέτοιο.
Μιλώ για την λύπη με τα ίδια της τα λόγια αν το θέλεις.
Αν ήσουν χαρούμενη τότε ίσως να με είχες μισήσει, τώρα απολαμβάνεις ίσως εκείνα που "φοβάσαι" να εκφράσεις, και καλά κάνεις που τα φοβάσαι γιατί είναι σαρωτικά.
Σου μοιάζουν θαρρώ πότε πότε στη δυναμική, μόνο που εκείνα, τα λυπημένα λόγια έκφρασης δεν είναι αυθόρμητα, δρούνε πάντοτε βάσει σχεδίου, για τούτο μας παίρνουν από κάτω..
Δεν έχει σημασία το μέσο, έχει η διάθεση να ακούσεις, να δεχθείς, να προσφέρεις, να μιλήσεις…

mad2luv Πέμπτη, Μαΐου 10, 2007 2:33:00 π.μ.  

η αληθεια ειναι οτι γενικα ειμαι pchyco..αυτο δεν σημαινει ομως οτι δεν εχω προβληματα ή οτι δεν εχω και τις μαυρες μου ενιοτε..απλα σε καθε δυσκολη φαση που περναω τυχαινει να βρισκω καποιον-γνωστο ή αγνωστο-που μου απαλυνει τον πονο..τωρα ετυχε να εισαι εσυ..γιατι εκανες ενα ποστ που ενιωθα τα λογια σου..τα ζουσα...απλα..

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Μαΐου 10, 2007 2:50:00 π.μ.  

Μήτε ψύχω είσαι μήτε κάτι άλλο.
Γυναίκα με πάθη είσαι, και λέω γυναίκα διότι αλλιώς βιώνει τα πάθη της μία γυναίκα από έναν άντρα.
Ανθρώπους φίλτρα τους ονομάζω εγώ, είχα την τύχη να πέσουν ένας δύο καθώς άφηνα ίχνη σε κάποια γωνιά της Ελλάδος - σ’ ευχαριστώ για τούτο το δώρο Θεέ μου - και μου καθάρισαν την ψυχή.
Απλά με μία συζήτηση.
Δε χρειάζεται κάτι παραπάνω, πίστεψε με.

tsalimi Πέμπτη, Μαΐου 10, 2007 2:24:00 μ.μ.  

Η ποίησή σου, το γνωρίζεις από εκείνο το βράδυ που μνημονεύεις, μου αρέσει.
Χαίρομαι, επίσης, που αποφάσισες να μπεις στο μεγάλο κόσμο του διαδικτύου.
Έκανες καλή είσοδο, με την έννοια πως πολλά άτομα βρήκαν στις λέξεις σου τη μαγική αύρα που τους καλούσε ν’ ανταποκριθούν.
Μακάρι να τα καταφέρεις και η συχνή ανταπόκριση στη σειρήνα του μέσου να μην αποβεί σε βάρος του ποιητικού φορτίου που κουβαλάς.
Έκανες πολύ καλά και δημοσιεύεις αυτό το πολύ όμορφο ποίημα.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Μαΐου 10, 2007 2:55:00 μ.μ.  

Ευχαριστώ πολύ για τούτα τα λόγια.
Η φθορά είναι κάτι που φοβάμαι.
Έχω αφήσει κάτι στο Ελιξίριο που είχα υποσχεθεί.

..αγγελoσκονη.. Πέμπτη, Μαΐου 10, 2007 3:52:00 μ.μ.  

εγώ δεν μπορώ να γράψω ποίημα...
το μόνο που έχω να πω...τυχερές οι γυναίκες της ζωής σου!! φιλάκια ήχε μου :)

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Μαΐου 10, 2007 8:57:00 μ.μ.  

Εσύ αγγελόσκονη γράφεις άλλα, ομορφότερα.

Natalia Πέμπτη, Μαΐου 10, 2007 9:46:00 μ.μ.  

Πανέμορφο πραγματικά....
Έχει λέξεις για μένα που ματώνουν...

Νάσαι καλά.....

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Πέμπτη, Μαΐου 10, 2007 10:12:00 μ.μ.  

Να ταξιδεύεις!
Ευχαριστώ Ναταλία.

Νίκος Περάκης Παρασκευή, Μαΐου 11, 2007 8:16:00 π.μ.  

Σας ανακάλυψα μόλις χτες και λυπάμαι που δεν μπόρεσα νωρίτερα...
Το γραμμένο με αφορμή την 21η του Μάρτη, ποίημά σας με ταξίδεψε στις λέξεις του, μα και τις εικόνες του!!
Είναι καταπληκτικό αγαπητέ Ιωάννη!!
Τα συγχαρητήριά μου!!

Θα μου επιτρέψετε ελπίζω να σκαλίσω τα παρτέρια του μπλόγκ σας...
Όμορφη η μέρα σας και καλό Σ/Κ!

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Παρασκευή, Μαΐου 11, 2007 5:41:00 μ.μ.  

Η επίσκεψή σας με τιμά.
Εύχομαι ρίζες τρυφερές και κλωνάρια που τολμούν
μέσα στη σιωπή των λέξεων ακόμα και ανθίζουν ν’ ανακαλύψετε.

Σας ευχαριστώ πολύ.
Καλό σας Σαββατοκύριακο.

ghteytria Κυριακή, Μαΐου 13, 2007 12:34:00 π.μ.  

Πολύ τρυφερό... Μάρκες θυμήθηκα... Πεζό εκείνο, αλλά το ίδιο τρυφερή η ματιά και η ανάμνηση. Και η ίδια θλίψη...

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... Κυριακή, Μαΐου 13, 2007 7:06:00 π.μ.  

Πάντα και μόνο θλίψη θα έλεγα.
Με γοητεύει η ανάμνηση που οδηγήθηκες.
Ευχαριστώ.

eρωτας Δευτέρα, Μαΐου 14, 2007 9:47:00 π.μ.  

Όταν ο έρωτας συναντά ένα ταλέντο του δικού σου βεληνεκούς, απλά σιωπά και διαβάζει... και η ψυχή του φουσκώνει από ευχαρίστηση...

Σ'ευχαριστώ...

Ηχος πλαγιος. μονος...

Ηχος πλαγιος. μονος...
Μπαρτζουλιάνος, 2008, ISBN: 960-897-459-3

Τα γραμματα της Υβοννης

Τα γραμματα της Υβοννης
Δρόμων, 2010, ISBN: 978-960-694-075-0

Υποσχεσεις του Φθινοπωρου

Υποσχεσεις του Φθινοπωρου
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-0-3

Δρομοι Παλιοι

Δρομοι Παλιοι
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-5-8

Στον χτυπο επανω της καρδιας

Στον χτυπο επανω της καρδιας
Θεσσαλονίκη 2010, εκτός εμπορίου

Αιθουσα αναμονης - Εισιτηρια

Αιθουσα αναμονης - Εισιτηρια
e-book, 2010, ISBN: 978-960-93-2244-7

Οι ανεμοι του καλοκαιριου

Οι ανεμοι του καλοκαιριου
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-3-4

Δρομολογια τρενων

Δρομολογια τρενων
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-6-5

Στον χτυπο επανω της καρδιας

Στον χτυπο επανω της καρδιας
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-2-7

ηχος Πλαγιος. Μονος... δευτερη γραφη

ηχος Πλαγιος. Μονος... δευτερη γραφη
e-book, 2010, ISBN: 978-960-92865-1-0

Οι νυχτες με σενα

Οι νυχτες με σενα
e-book, 2011, ISBN: 978-960-92865-4-1

Συνοδοιποροι σε διαδρομες νυχτερινες

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP